Δεν περιμένεις «κανονικότητα» από τον δημιουργό του «Pink Flamnigos» κι είναι αυτό μια ευλογία που δεν θα χαρείς ποτέ σχεδόν με την συνήθη κριτική. Ο Γουότερς φέρνει το βλέμμα του εκλεκτικού σινεφίλ, του ερασιτέχνη κριτικού (που όμως μπορεί και να σου φτιάξει ανώτερο προγραμματισμό – πρόσφατα σε drive in έπαιξε διαδοχικά το «Climax» του Νοέ και το «Salo» του Παζολίνι) και του, στ' αλήθεια, ελεύθερου ανθρώπου που ξέρει κατακτημένα ότι οι ταινίες που αγαπάς πρέπει να σκιαγραφούν το πορτρέτο σου.
Οι ταινίες που προτείνει για φέτος ο Τζον Γουότερς είναι οι εξής…11 – αφού υπάρχει μια ισοβαθμία στο τέλος. Για την αντιδιαστολή με την μέση επίσημη κριτική γνώμη, σε παρένθεση η βαθμολογία του metactiric. Ας ξεκινήσει η απενοχοποίηση:
«Butt Boy» του Τάιλερ Κόρνακ (56)
«Κατάποση» του Κάρλο Μιραμπέλα-Ντέιβις (65)
«Το Κυνήγι» του Κρεγκ Ζόμπελ (50)
«Why Don't You Just Die» του Κίριλ Σοκόλοφ (69)
«The Audition» της Ίνα Βάισε (64)
«Deerskin» του Κεντέν Ντιπιέ (65)
«Ανθρώπινη Φωνή» του Πέδρο Αλμοδόβαρ (89)
«Νεντ Κέλι: Ο Νο 1 Καταζητούμενος» του Τζάστιν Κερζέλ (75)
«Αμερικανικός Φόνος: Η Οικογένεια της Διπλανής Πόρτας» της Τζένι Πόπλγουελ (67)
«Mangrove» του Στιβ ΜακΚουίν (90) και «Η Δίκη των 7 του Σικάγου» του Άαρον Σόρκιν (76) – η ισοπαλία.
