Δύο οροθετικοί άνδρες ενώνουν τις μοναξιές τους στη Νέα Ορλεάνη, στο νέο ντοκιμαντέρ του πολυτάλαντου Παναγιώτη Ευαγγελίδη, που προβάλλεται ως Work in Progress στις ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ COSMOTE, την Κυριακή 23/09, στον κινηματογράφο Δαναός 2.
Γνωστός περισσότερο για το έργο του ως μεταφραστής (μέχρι πρότινος, ήταν ο μόνος που μετέφραζε ιαπωνική λογοτεχνία από το πρωτότυπο και είναι υπεύθυνος για τη μετάφραση στη γλώσσα μας συγγραφέων όπως ο Γιούκιο Μίσιμα, ο Τζουνιτσίρο Τανιζάκι και η Γιόκο Ογκάουα) και συγγραφέας (μέχρι σήμερα έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Το Χέρι Κάτω από το Ρούχο», «Κωνσταντίνος» και «Τα Γυρίσματα του Κεραυνού»), ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης έκανε σχετικά πρόσφατα με επιτυχία το πέρασμά του στον κινηματογράφο ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Μαζί με τον Πάνο Χ. Κούτρα έγραψε το σενάριο της «Αληθινής Ζωής» και της «Στρέλλας», που έκανε πρεμιέρα στις Νύχτες Πρεμιέρας το 2009, όμως ως σκηνοθέτη μοιάζει να τον έχει κερδίσει το ντοκιμαντέρ. Έχοντας παραδώσει ήδη δύο εξαιρετικά δείγματα του είδους («Chip & Ovi», «Η Ζωή και ο Θάνατος του Σέλσο Τζούνιορ»), αλλά και δύο ακόμα ταινίες, όπου ο ερωτισμός και η σεξουαλικότητα παίζουν καθοριστικό ρόλο («Καλοκαιρινό Ρομάντζο» – το πρώτο ελληνικό γκέι πορνό, «Δίπτυχο: Η Αγάπη Που Δεν Λέει τ' Όνομά της» – ένας φόρος τιμής στο έργο του Γιάννη Τσαρούχη), ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης επιστρέφει φέτος με ένα ακόμα ιδιοσυγκρασιακό ντοκιμαντέρ που προβάλλεται στις ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ COSMOTE ως work in progress, καθώς βρίσκεται στο στάδιο των τελευταίων τεχνικών επεξεργασιών.
Όπως και στο άκρως συγκινητικό «Chip & Ovi», η ιστορία του «They Glow In the Dark» ξετυλίγεται γύρω από ένα αντισυμβατικό γκέι ζευγάρι, τον Μάικλ και τον Τζιμ, δύο μεσήλικες φίλους που είχαν χαθεί για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Όταν ο Μάικλ ψάχνει και βρίσκει τον Τζιμ, ανακαλύπτει ότι έχει επιστρέψει στην οικογένειά του άρρωστος με HIV, άνεργος και με διαλυμένη ζωή. Του προτείνει λοιπόν να ενώσουν τις τύχες τους και να πάνε να ζήσουν στη Νέα Ορλεάνη, την αγαπημένη πόλη του Μάικλ, όπου ως έφηβος (έχοντας φύγει απ' το σπίτι του) έζησε για χρόνια πουλώντας το κορμί του. Φτάνουν στην πόλη αμέσως μετά τον τυφώνα Κατρίνα και προσπαθούν να επιβιώσουν φτιάχνοντας και πουλώντας κουκλάκια. Κουβαλάνε και οι δύο ένα παρελθόν που, ενώ τους πονάει, ταυτόχρονα τους βοηθάει να βρίσκουν κουράγιο να συνεχίζουν παρά τα οικονομικά και τα προβλήματα υγείας τους, ζώντας μέρα με την ημέρα, σαν κομήτες που λάμπουν για μερικές στιγμές πριν από την πτώση τους στο στερέωμα.
«Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί και τους δύο για περίπου ένα μήνα: πώς στήνουν τη ζωή τους, ποιο είναι το παρελθόν τους, η φιλία τους, η αρρώστια τους, η προσπάθεια επιβίωσης», λέει ο σκηνοθέτης, εξηγώντας ταυτόχρονα τι είναι αυτό που τον γοητεύει τόσο στις ταινίες τεκμηρίωσης: «Όλα τα ντοκιμαντέρ μου είναι πορτρέτα ανθρώπων. Κάνω μία ταινία για να απαντήσω στις δικές μου απορίες για τους ανθρώπους».
