Σε μια «προστατευμένη» φιέστα ένεκα του Covid-19, πραγματοποιήθηκε το reunion των «Θέλμα και Λουίζ» και ήταν εντυπωσιακό πως (SPOILER ALERT) οι δυο για-πάντα φίλες επέστρεψαν στην ζωή, μετά την λυτρωτική βουτιά από έναν βράχο προς την ελευθερία.
Ξεκινώντας για ένα ταξίδι, στ’ αλήθεια χωρίς προορισμό, και μπλέκοντας σε διάφορες περιπέτειες που τις κατέστησαν καταζητούμενες, η Θέλμα και η Λουίζ έκαναν ένα κινηματογραφικό statement, πολύ πριν το Χόλιγουντ αποκτήσει δυνατές φωνές εκπροσώπησης.
«Συμβαίνει κάθε πέντε χρόνια να έχουμε ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούν γυναίκες, γίνονται επιτυχίες και το κοινό λέει πως τώρα είναι η ευκαιρία για να αλλάξουν τα πράγματα. Τελικά τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει». Όταν η Τζίνα Ντέιβις ξεκινά έτσι την κουβέντα στο πάνελ, τότε καταλαβαίνεις πως παρά τις επιδιώξεις της ταινίας, λίγα πράγματα άλλαξαν. Ωστόσο, αποτέλεσε ένα ορόσημο των '90s, ένα σημείο αναφοράς για την γυναικεία χειραφέτηση σε ένα σινεμά ανδροκρατούμενο.
Ο Ρίντλει Σκοτ, ήδη γνωστός από τα «Alien» και «Blade Runner», προσγειώθηκε και προσέγγισε δυο γυναίκες που θέλουν να ζήσουν αυτόνομα τις ζωές με έναν τρόπο που θα επιλέξουν οι ίδιες. Μαζί και χώρια από τους άλλους. Η ταινία κέρδισε 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ, έκανε επιτυχία στο box office και συγκέντρωσε από θερμές μέχρι πικρόχολες κριτικές.
Η Κιούρι θυμάται τον Τζον Λέο από το U.S. News & World Report’s να χαρακτηρίζει την ταινία «νεο-φασιστική», κι αυτό γιατί παρουσίαζε τις γυναίκες πιο απελευθερώμενες απ’ όσο «έπρεπε», γιατί δεν δίστασαν να φτάσουν μέχρι τον φόνο ενός άνδρα για να υπερσπιστούν η μια την ελευθερία της άλλης.
— Chris Gardner (@chrissgardner) June 19, 2021
Οι δυο πρωταγωνίστριες εμφανίστηκαν στο reunion με μπλούζες που έγραφαν «Είναι η Θέλμα, είμαι η Λουίζ της» και αντίστροφα, μπήκαν στο θρυλικό αυτοκίνητο των γυρισμάτων (ο Σκοτ εκμυστηρεύτηκε πως μοίρασε τα αυτοκίνητα στους γιούς του, εκτός από ένα) και έδωσαν ένα φιλί σαν άλλοτε.
Σχετικά με τα γυρίσματα, η Σαράντον θυμάται πως μετά το τέλος τους έγινε καλύτερη και γρηγορότερη οδηγός. «Είχε πλάκα να οδηγείς στην έρημο. Αυτό που έμαθα είναι πως γίνεσαι καλύτερος ηθοποιός όταν προσπαθείς να οδηγήσεις, όσο καλύτερα μπορείς, ένα αυτοκίνηστο και δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο πέρα από αυτό το ταξίδι».
Από την άλλη, η Ντέιβις, υπέρμαχη όπως και η Σαράντον των γυναικείων δικαιώματων, υποστηρίζει ακόμα και σήμερα πως «οι γυναίκες είχαν λίγες ευκαιρίες να υπερασπιστούν τότε την δύναμή τους στο σινεμά. Ήταν πάντα οι άντρες εκεί, μπροστά και πίσω από τις κάμερες», ενώ παραδέχτηκε πως το σενάριο της Κιούρι ήταν το καλύτερο που είχε διαβάσει.
Συγκυρίες ή τύχη, καρμικό καμιά φορά, κάποιες ταινίες γίνονται γιατί πρέπει να γίνουν. Το «Θέλμα και Λουίζ» είναι μια τέτοια περίπτωση. Και τόσα χρόνια μετά παραμένει ένα τίμιο, δυναμικό road movie.
