Οι συναντήσεις των Λέα Σεϊντού και Τζορτζ ΜακΚέι σε διαφορετικούς τόπους και χρονικές περιόδους συνθέτουν μια ταινία που αρκετοί θα ερωτευτείτε.
Ο Μπερτράν Μπονελό ξεκίνησε την καριέρα του ακολουθώντας την πεπατημένη της προβοκάτσιας και της πρόκλησης, της εισροής σκηνών που, θαρρείς, μόνο το φεστιβαλικό σούσουρο ήταν φτιαγμένες για να εξυπηρετήσουν. Είναι πολύ ευχάριστο να βλέπεις έναν καλλιτέχνη να αφήνει πίσω του τον (κινηματογραφικό, μην παρεξηγηθούμε) οπορτουνισμό και να ωριμάζει. Μεγάλη ταινία ακόμα δεν έχει παραδώσει, αλλά δεν παύει να μας εκπλήσσει ευχάριστα εδώ και κάποιον καιρό. Αν πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε δε, ίσως ο Χένρι Τζέιμς να του έδωσε εκείνο που έλειπε από τη φιλμογραφία του – τη «μεγάλη» ταινία, δηλαδή.
To «Beast» που προβλήθηκε και στις Νύχτες Πρεμιέρας, πέρασε πρώτα από το φεστιβάλ Βενετίας. Καταγράφει τις συναντήσεις ενός άνδρα και μιας γυναίκας σε διαφορετικούς τόπους και χρονικές περιόδους και επιχειρεί να επαναφέρει την ελαφρώς παραγκωνισμένη ρομαντική αφήγηση στο κινηματογραφικό προσκήνιο. Ο δικός μας Λουκάς Κατσίκας είδε στην ταινία «έναν ευρύτερο στοχασμό για την ανθρώπινη κατάσταση, τα άγχη που καλλιεργεί ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, τις κληροδοτημένες ανησυχίες του παρελθόντος που καθένας κουβαλά ασυνείδητα μαζί του, ως ένα είδος κυτταρικής μνήμης, και βέβαια την ασταθή και επίφοβη θέση μας απέναντι στη ραγδαία εξελισσόμενη πρόοδο».
Στη χώρα μας θα το δούμε μέσα στο 2024, αλλά ελπίζουμε όχι πολύ βαθιά μέσα στο 2024.Το πρώτο τρέιλερ μόλις κυκλοφόρησε.













