Τον Σεπτέμβριο του 2020, η 20χρονη τότε Σουζάν Λιντόν ταξίδεψε στην Αθήνα για να παρουσιάσει στο κοινό των Νυχτών Πρεμιέρας το σκηνοθετικό της ντεμπούτο. Το «16 Φορές Άνοιξη» ήταν ένα πολύ προσωπικό πρότζεκτ για την ίδια (παίζει, σκηνοθετεί, υπογράφει το σενάριο και τραγουδάει), με το οποίο έριχνε την ιμπρεσιονιστική ματιά της πάνω στα μυστήρια της εφηβείας και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. Η πρωτοτυπία του εγχειρήματος δεν εξαντλείτο στο ότι ξεπήδησε παράλληλα με την τρέχουσα (μετ)εφηβική εμπειρία της δημιουργού του, τη στιγμή που ο κανόνας των ταινιών εφάμιλλης θεματικής γυρίζονται από ενήλικες οι οποίοι αναμοχλεύουν τις νεαρές τους αναμνήσεις.
Μέσα από τον πλατωνικό έρωτα μιας 16χρονης μαθήτριας για έναν 35άρη ηθοποιό (ο Αρνό Βαλουά στο ρόλο), το «16 Φορές Άνοιξη» έχει έναν χαρακτηριστικά αυθεντικό τρόπο – ενίοτε και λεπτεπίλεπτα ρετρό – να κοιτάζει τον έρωτα και την εφηβική ιδιοσυγκρασία. Κατ’ επέκταση, και τις ατελείωτες ρομαντικές ιστορίες που έχουμε γνωρίσει στο σινεμά. (Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία στην κριτική μας εδώ).
Δεδομένων των παραπάνω, η παρουσία της στην Αθήνα και το Φεστιβάλ έδωσε την κατάλληλη αφορμή για συζήτηση μπροστά στην κάμερα του ΣΙΝΕΜΑ. Την ώρα μάλιστα που η ελληνική πρεμιέρα του «16 Φορές Άνοιξη» λάμβανε χώρα λίγα μέτρα παραδίπλα, στην Αίγλη Ζαππείου.
