Το «Stranger Things» ίσως να είναι το μεγαλύτερο pop φαινόμενο που προέκυψε από την πλατφόρμα του Netflix, με fanbase που συναγωνίζεται σε φανατισμό (ενίοτε και σε τοξικότητα) εκείνη του Ζακ Σνάιντερ. Το vol.1 της τέταρτης σεζόν έκανε την πρεμιέρα του την περασμένη Παρασκευή και έφερε μαζί του και μια ευχάριστη μουσική εξέλιξη.
Το «Stranger Things» επενδύει αρκετά στο λεγόμενο nostalgia porn, οι καλοχωνεμένες αναφορές στα ‘80s της πρώτης σεζόν, από την δεύτερη κι έπειτα γίνονται αυτοσκοπός. Η τέταρτη σεζόν, αρκετά ανοικονόμητη θα έλεγες και μόνο κοιτάζοντας τις διάρκειες των επεισοδίων που ξεκινούν από 64 λεπτά και φτάνουν τα 100 (!), έχει μια ωραιότατη σκηνή, η οποία εντάσσει αρμονικά στη δραματουργία μια σημαίνουσα στιγμή του songbook των ‘80s και μάλιστα την ενσωματώνει δημιουργικα στο score της.
Ο λόγος για το κρεσέντο στο φινάλε του τέταρτου επεισοδίου. Δεν θα κάνουμε spoiler για το τι συμβαίνει, αν και κάποιοι είναι τόσο ευερέθιστοι που θα θεωρήσουν spoiler ακόμα και το ότι γράψαμε πως η σειρά έχει τέταρτο επεισόδιο. Θα πούμε μόνο ότι το «Running up that Hill», το μεγαλύτερο hit από τις παγανιστικές pop διαδρομές του «Hounds of Love» της Κέιτ Μπους, είναι δομικό στοιχείο της σειράς και χάρη στην τελευταία επανήλθε στη μουσική επικαιρότητα. Χιλιάδες νέοι θεατές, που δεν είχαν καν ακούσει το όνομα της Κέιτ Μπους, βρέθηκαν με το shazam στο χέρι, οι παλιότεροι θυμηθήκαμε να επιστρέψουμε σε ένα άλμπουμ που κάποτε είχαμε λιώσει, το αποτέλεσμα έφερε το άσμα στην πρώτη θέση στα charts του i-tunes. Μην απορήσετε αν το δείτε και στο billboard hot 100.
Μα το «Running up that Hill»; Ποιο θα έχει σειρά μετά, το «Every Breath you take»; Λαϊκισμός, θα μας πείτε, ο λαϊκισμός που θέλουμε και προτιμούμε, θα σας απαντήσουμε. Eπίσης, να σας ενημερώσουμε (ή να σας υπενθυμίσουμε) ότι και το σουξέ των Police είχε χρησιμοποιηθεί και μάλιστα στο τρυφερό φινάλε της δεύτερης σεζόν.
Πάμε τώρα όλοι μαζί: It doesn't hurt me, do you wanna feeeeeel how it feeeeeels.
