Ω ναι, η ζωή παίζει παιχνίδια που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Παιχνίδια με κανόνες που δεν γράψαμε εμείς και συχνά πρέπει να αυτοσχεδιάσουμε μαθαίνοντάς τους και αντέχοντας. Ο Μάικλ Τζ. Φοξ το ξέρει πολύ καλά αυτό.
Είναι δύσκολο αν διαβάζει μια γενιά που δεν της λέει κάτι το όνομα, ή εκείνοι που απλά δεν ήταν εκεί όταν συνέβαινε. Όμως την δεκαετία του '80 ο Φοξ ήταν όχι απλά ένας ανέλπιστος σταρ, αλλά κάποιος τόσο μεγάλος που ακόμα ως σήμερα τα διαμάντια της κινηματογραφικής του ζώνης αστράφτουν και αξίζουν πολύ. Και μετά, στα 29 του, ήρθε το Πάρκινσον. Η Νόσος που σταδιακά τον παρόπλισε κινηματογραφικά αλλά και τον μετέτρεψε σε έναν μαχητή από εκείνους που μπορεί να κομπάζει η ιστορία της Βιομηχανίας. Ο Φοξ είναι ακόμα εδώ, και είναι πάντα αυτό το αφοπλιστικό καναδέζικο μουτράκι που αγαπήσαμε έκτοτε.
Και τώρα, στο τέλεια τιτλοφορημένο «Still». Κάθε άλλο παρά ακίνητος, και όμως ακόμα εδώ. Να πει την ιστορία του, πάντα με το δικό του χιούμορ, το γεμάτο ζωή και αισιοδοξία. Το ντοκιμαντέρ είναι πλήρες νοσταλγίας, θριάμβων καθώς και πλήρης αυτού του, όπως πολύ σωστά γράφεται, «αθεράπευτου οπτιμιστή που αντιμετωπίζει μια αθεράπευτη νόσο».
Ιδού το τρέιλερ, αδελφάκι τρόπον τινά του «Val» του Βαλ Κίλμερ που είδαμε πρόσφατα. Η άλλη όψη της χολιγουντιανής λάμψης είναι κάποτε λαμπερότερη.
