Τα Όσκαρ έχουν δικό τους κεφάλι. Αυτή είναι μια δήλωση την οποία οι κατήγοροι των βραβείων της Ακαδημίας δεν δέχονται έτσι κι αλλιώς, μια ψύχραιμη όμως ματιά, παρά τις όποιες (λογικές) στραβοτιμονιές, αποδεικνύει ότι ιστορικά τα Όσκαρ βραβεύουν εκείνον που θεωρούν εκείνα κατάλληλο να τα αντιπροσωπεύει. Δεν είναι πάντα, δεν είναι σχεδόν ποτέ, η καλύτερη ταινία της χρονιάς, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει – άσε που δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε και ποτέ στο ερώτημα. Αυτά πάντως τιμούν την ταινία που συνοψίζει την ακαδημαϊκή θέση, τη θέση των εργατών του σινεμά, την άποψη εκείνων που είναι μέλη μιας πολυμελούς (πολεμελέστατης πλέον) Ακαδημίας. Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε όλοι μαζί της, μια συλλογική γνώμη είναι.
Φέτος πάει για να συμβεί κάτι στην κλάση του ρεκόρ. Για παράδειγμα δείτε ένα απλό στοιχείο, προσβάσιμο σε όλους: Μπαίνοντας κανείς στην imdb σελίδα του «Nomadland», μιας ταινίας που προωθήθηκε αχόρταγα από κριτικούς και ενώσεις και τελικά έφτασε στα Όσκαρ παίρνοντας τρία βραβεία (η πανδημία έφερε πολλά δεινά, αυτό είναι από τα ελάσσονα), θα δείτε 256 νίκες και 156 υποψηφιότητες ακόμα για πάσης φύσεως βραβεία. To «Τα Πάντα Όλα», μέχρι στιγμής, αριθμεί 335 νίκες και 357 υποψηφιότητες. Με δεδομένο των υπερπληθυσμό ενώσεων και ανθυποενώσεων που υπάρχουν πλέον, ίσως δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στην ιστορία. Το «Τα Πάντα Όλα» είναι σημείο των καιρών, ένα φαινόμενο κανονικό.
Ως εκ τούτου ούτε τα Independent Spirit Awards (βραβεία για ταινίες με προϋπολογισμό κάτω των 30 εκατομμυρίων) θα του γλίτωναν. Η ταινία των Ντάνιελς κέρδισε επτά από τα οκτώ βραβεία για τα οποία ήταν υποψήφια, αν και σε μια κατηγορία η υποψηφιότητα ήταν διπλή (Χούι Κουάν vs. Τζέιμι Λι Κέρτις) οπότε το sweep δεν είναι τυπικά σωστό. Στα βραβεία η κατηγορία της ερμηνείας είναι φυλετικά ουδέτερη – αν και ούτως ή άλλως δύο άνδρες κρίθηκαν υπεραρκετοί για φέτος συνολικά (Μεσκάλ και Πόουπ – η Φάλαινα δεν υπήρξε για τα Spirits φέτος).
Οι υπόλοιπες ταινίες που τιμήθηκαν συνέβη διότι δεν είχαν απέναντί τους το αριστούργημα των αριστουργημάτων. Το TAR πήρε Φωτογραφία, το Aftersun Ντεμπούτο, το Women Talking Βραβείο Ρόμπερτ Όλτμαν, το Όλη η Ομορφιά και η Αιματοχυσία Καλύτερο Ντοκιμαντέρ, καταλάβατε….
Το σόου μεταδόθηκε στο YouTube.
Οι νικητές:
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ
“Everything Everywhere All at Once”
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Daniel Kwan and Daniel Scheinert, “Everything Everywhere All at Once”
ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ
“Aftersun”
ΠΡΩΤΟΣ ΡΟΛΟΣ
Michelle Yeoh, “Everything Everywhere All at Once”
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Ke Huy Quan, “Everything Everywhere All at Once”
ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΣ
Stephanie Hsu, “Everything Everywhere All at Once”
ΣΕΝΑΡΙΟ
“Everything Everywhere All at Once”
ΠΡΩΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
“Emily the Criminal”
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
“TÁR”
ΜΟΝΤΑΖ
“Everything Everywhere All at Once”
ΒΡΑΒΕΙΟ ΡΟΜΠΕΡΤ ΟΛΤΜΑΝ
“Women Talking”
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
“All the Beauty and the Bloodshed”
ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΙΝΙΑ
“Joyland”
ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΣ
Nikyatu Jusu, “Nanny”
ΒΡΑΒΕΙΟ Truer Than Fiction
Reid Davenport, “I Didn’t See You There”
ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΖΟΝ ΚΑΣΑΒΕΤΗΣ
“The Cathedral”
ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
Tory Lenosky
ΣΕΝΑΡΙΟ ΝΕΑΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΣΕΙΡΑΣ
“The Bear”
ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
“The Rehearsal”
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ
Quinta Brunson, “Abbott Elementary”
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ
Ayo Edebiri, “The Bear”
ΚΑΣΤ ΣΕ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ
“Pachinko”
Ensemble Cast: Soji Arai, Jin Ha, Inji Jeong, Minha Kim, Kaho Minami, Lee Minho, Steve Sanghyun Noh, Anna Sawai, Jimmi Simpson, Yuh-jung Youn
