• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AIFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER

Στίβεν Σπίλμπεργκ και Ντρου Μπάριμορ συζητούν τον «Εξωγήινο» στο φεστιβάλ του TCM

27 Ιαν 2025 | Νέα | 0 comments

Ένα φεστιβάλ κλασικών ταινιών φιλοξένησε τους δύο τους σε μια ζεστή βραδιά αναμνήσεων. E ναι.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Δεν μπόρεσε η Μέριλ Στριπ να πάει για τα 40χρονα του Πέρα από την Αφρική και…ξέμειναν στο Φεστιβάλ Κλασικών Ταινιών του TCM με τον Σπίλμπεργκ και την Μπάριμορ να συζητάνε για τον Εξωγήινο – στα 43 του αυτός σύντομα (τον Ιούνιο).

Μίλησαν για πολλά, εκ των οποίων κάμποσα έχουν σχέση με το πώς ο Σπίλμπεργκ αντιστάθηκε σθεναρά στην επιθυμία της Universal για σίκουελ. Ο δημιουργός δεν είχε το λεγόμενο «freeze» δικαίωμα, το «πάγωμα» δηλαδή για κάθε ανεπιθύμητη χρήση (σίκουελ, ριμέικ και πάει λέγοντας) ενός IP. Δικαίωμα που απέκτησε μετά τον Εξωγήινο, λόγω της επιτυχίας του. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η μικρή οικογενειακή ταινία (10.5 εκατομμύρια κόστος, μεσαίο για την εποχή), ήταν στην εποχή της η 4η εμπορικότερη όλων των εποχών με πληθωρισμένες τιμές και σήμερα είναι ακόμα η 7η, πάντοτε με τιμές προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό. Να το πούμε αλλιώς; Η ταινία βγήκε τον Ιούνιο του 1982 και παιζόταν κανονικά μέχρι τον Ιούνιο του 1983. Μετά συζητάγαμε για να βγει σε βίντεο, μετά συζητάγαμε για να βγει στην τηλεόραση (στην πραγματικότητα παίχτηκε στην τηλεόραση το 1990).

Η Μπάριμορ, γλυκύτατη και ευγνώμων, όπως πάντα, στην κουβέντα, έχει μόνο καλά λόγια να πει για τον Σπίλμπεργκ και την ευκαιρία που τελικά υπήρξε η ταινία για αυτήν. Ήταν επίσης και πολύ εύκολο να πάρει τον ρόλο καθώς πήγε εκεί 6χρονη (και θυμάστε τώρα τι παιδάκι ήταν) και τους είπε ότι θέλει να κάνει μια πανκ ροκ μπάντα ονόματι Purple People Eaters. Πήρατε το ρόλο, συγχαρητήρια. Και η ίδια, λέει, δεν ήθελε ριμέικ, παρότι «θα ήταν τέλεια», και σήμερα πια ελλείψει και σεναριογράφου Μελίσα Μάθισον («έφυγε» το 2015) δεν θα ήταν αρμόζον.

Και τέλος, πριν σας παραπέμψουμε στο άρθρο του Hollywood Reporter (εδώ), δεν μπορεί να μην σταθεί κανείς στο πώς το γύρισε ο Σπίλμπεργκ, με ποια νοοτροπία. Χωρίς πίεση, χωρίς προσδοκίες εμπορικότητας, εντελώς σαν προσωπικό του παιδί (όχι του Λούκας, όχι άλλων), αφιερωμένη σε ένα παιδικό κοινό και στον εαυτό του. Μια ταινία «ήρεμων γυρισμάτων», μια «ταινία που είχα σκεφτεί εγώ». Και βγήκε αυτό. Είναι άραγε κανείς που δεν του αρέσει ο Εξωγήινος

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ