Διαβάζεις την είδηση στο site του εξωτερικού και απομένεις αυτό που λέμε ενεός με το γεγονός ότι γράφουν για το φιλόδοξο ντοκιμαντέρ της Apple και δεν αναφέρεται ούτε μισή φορά το όνομα του Τζον Μπάρι. Ούτε του Μόντι Νόρμαν – συνθέτη του θέματος του 007. Γράφουν τουλάχιστον ότι είναι μια τεράστια στιγμή της μουσικής ποπ κουλτούρας των περασμένων 60 χρόνων. Αλλά δεν την συνέθεσε κανείς, φαίνεται. Η Αντέλ, η Μαντόνα και το theme song του «No Time to Die» αναφέρoνται όμως…
Εν αρχήν ην ο Μόντε Νόρμαν και ο Τζον Μπάρι λοιπόν. Χωρίς αυτούς η μουσική ατμοσφαιρικότητα του 007 δεν υφίσταται. Ο Νόρμαν ήταν εκεί μόνο στο «Dr. No», από εκεί και μετά ανέλαβε ο Μπάρι, με κάποια διαλείμματα μέχρι το 1987 και το «Living Daylights». Δεν υπάρχει συνθέτης έκτοτε, συμπαθής ή λιγότερο, μελωδικά επαρκής ή λιγότερο (να ορίστε, ευγενείς, ονόματα δεν βάζουμε) που να μην πάτησε στην μουσική χώρα του Μπάρι που μέσα της συνοψίζει τον κοσμοπολιτισμό και την ρομαντική ελαφρότητα του πράκτορα.
Το ντοκιμαντέρ θα έχει πρόσβαση σε άγνωστο αρχειακό υλικό, συνεντεύξεις με την σωρεία των συμμετεχόντων και υπολογίζεται για τον Οκτώβριο του 2022 στο Apple TV+. Θα είναι και αυτό ένα μέρος των εορταστικών εκδηλώσεων που θα οργανώσει αναπόφευκτα η EON, πιθανά συνδυάζοντάς την, προς το τέλος της χρονιάς, και με την ανακοίνωση που περιμένουν όσοι ψώνισαν από το «No Time to Die»: Ποιος θα είναι ο επόμενος 007;
Προφανώς μεγάλο ρόλο θα παίξουν τα τραγούδια (οπότε Μπάσεϊ, Μπάσεϊ, Μπάσει και μετά υπάρχουν Ίστον, Κούλιτζ, Τομ Τζόουνς, Ματ Μονρό, Νάνσι Σινάτρα, αργότερα Duran Duran, A-ha και Tina Turner και στον καιρό μας κάτι διάφοροι που, αν πρέπει να διαλέξεις, είναι η Αντέλ και το φετινό δεν ήταν άσχημο), ευελπιστούμε να σημειωθούν κτηνώδη σάουντρακ που είναι όλα ανεξαιρέτως του Μπάρι, αλλά και συμπαθείς δουλειές όπως του Τζορτζ Μάρτιν (βλέπε Beatles), Μάρβιν Χάμλις, Μάικλ Κέιμεν και αργότερα Ντέιβιντ Άρνολντ, Τόμας Νιούμαν και, σιγά μην έλειπε, Χανς Ζίμερ.
Το περιμένουμε ελπίζοντας να είναι ευπρεπές και να μην συζητάμε περισσότερο για την Μπίλι Άιλις παρά για την Σίρλεϊ Μπάσεϊ.
