Ο Αλφόνσο Κουαρόν για το «Roma» ήταν υποψήφιος για Ταινία, Σκηνοθεσία, Σενάριο και Φωτογραφία. Είχε κάνει και το Μοντάζ, αλλά η Ακαδημία δεν έδωσε υποψηφιότητα, οπότε και θα ήταν ιστορικά μόνος με το επίτευγμα αυτό. Ο Γουόρεν Μπίτι, για τους «Κόκκινους» ΚΑΙ το «Ηeaven Can Wait», έκανε καρέ με Ταινία, Σενάριο, Σκηνοθεσία και Ερμηνεία. Άτυπα αυτό είναι κάτι που θα το είχε και ο Όρσον Γουέλς για τον «Πολίτη Κέιν», αλλά τότε το credit της Παραγωγής πήγαινε στο στούντιο. Αν και δεν χωρά στην ίδια παράγραφο αναφέρει κανείς το δημοσιογραφικό δέον ότι και η Κλόε Ζάο, για το «Nomadland», είχε Ταινία, Σκηνοθεσία, Σενάριο και Μοντάζ.
Λίγοι. Λογικό είναι.
Τώρα πλέον στο γκρουπ ανήκει και ο Σον Μπέικερ με Ταινία, Σκηνοθεσία, Σενάριο και Μοντάζ. O ίδιος γελά: «Πάνω που νόμιζα ότι κάνω μια ταινία της οποίας το θέμα είναι ντεμοντέ». Για να συμπληρώσει: «Είναι σουρεαλιστική η τιμή. Όσοι απολαμβάνουν κάτι ανάλογο είναι ήρωές μου.» Χαιρόμαστε. Είναι συμπαθής τύπος και στο κάτω-κάτω κάθε σκηνοθέτης που μοντάρει ο ίδιος τις ταινίες του χαίρει εκτίμησης. Έτσι, από αρχής. (Για την ιστορία ο Μπέικερ έχει κάνει και το κάστινγκ στην ταινία, ωστόσο η Ακαδημία εξακολουθεί πεισματικά να αγνοεί αυτή την σημαίνουσα δραστηριότητα.)
«Θεωρώ το μοντάζ εξίσου σημαντικό με το σενάριο και την σκηνοθεσία, είναι το ένα τρίτο μιας διαδικασίας», λέει ο Μπέικερ. «Ελπίζω να μην ανακύπτω σαν control freak», λέει γελώντας.
Για να δούμε και τι ψάρια θα πιάσει στις βραβεύσεις, Κουαρόν και Ζάο πήραν δύο από τα τέσσερα, o Μπίτι μόνο ένα (Σκηνοθεσία στους «Κόκκινους»).
