Οι Άγγελοι του Τσάρλι (1976-1981)
Υπόθεση:
Τρεις γυναίκες, στην Καλιφόρνια, δουλεύουν ως ντετέκτιβ σε ιδιωτικό γραφείο, για έναν μυστηριώδη, πάμπλουτο άντρα που λέγεται Τσάρλι και διευθύνει την εταιρία του εξ αποστάσεως, συνεπικουρούμενος κι απ’ την προσωπική του βοηθό. Οι «άγγελοι» (όπως είναι το κωδικό όνομα των δυναμικών γυναικών που βρίσκονται στις υπηρεσίες του) δέχονται εντολές ακούγοντας μόνο τη φωνή του και μπλέκονται σε περιπέτειες κάνοντας χρήση πολεμικών τεχνών, διαβολικής εξυπνάδας και τσαγανού που θα ντρόπιαζε τους άνδρες συναδέλφους τους, αποδεικνύοντας –στην πράξη- θηλυκή υπεροχή και φεμινιστικό τσαμπουκά, άνευ προηγουμένου!
Το θυμόμαστε γιατί:
Η δημοφιλέστατη αστυνομική σειρά «Οι Άγγελοι του Τσάρλι» προβλήθηκε για πρώτη φορά στην αμερικάνικη τηλεόραση στις 22 Σεπτεμβρίου 1976, καταφέρνοντας να διασκεδάζει το τηλεοπτικό κοινό για πέντε συναπτά έτη. Διέθετε αρχικά ως πρωταγωνίστριες τις Κέιτ Τζάκσον, Φάρα Φόσετ και Τζάκλιν Σμιθ που υποδύονταν με περίσσια χάρη τα τρία σκληροτράχηλα θηλυκά που με όση ευκολία ξυλοφόρτωναν τους «κακούς», θα μπορούσαν άνετα να περπατήσουν και σε μια πασαρέλα.
Λίγη από τη λάμψη τους, όμως, κατάφερνε να κλέψει -έστω και χωρίς να εμφανίζεται με σάρκα και οστά- ο Τζόν Φορσάιθ, στον ρόλο του Τσάρλι, που ουσιαστικά έπλαθε τον χαρακτήρα του σκιώδους αφεντικού χρησιμοποιώντας μονάχα τη φωνή του. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία (παρά το γεγονός ότι οι κριτικές την απαξίωναν ως ένα τηλεοπτικό προϊόν πολύ χαμηλής ποιότητας) και απέκτησε κι ένα διάσημο κινηματογραφικό remake, το 2000, με τις Κάμερον Ντίαζ, Ντρου Μπάριμορ και Λούσι Λιού, στους βασικούς ρόλους.
Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι (1974-1983)
Υπόθεση:
Το «Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι» αφηγείται τις ιστορίες μιας οικογένειας που ζει σε μια φάρμα, στη Μινεσότα, το 1870. Κεντρικοί ήρωες είναι ο Τσαρλς Ίνγκαλς που είναι αγρότης, η γυναίκα του Κάρολαϊν και οι τέσσερις κόρες τους: Μέρι, Λώρα, Κάρι και Γκρέις.
Το θυμόμαστε γιατί:
Βασισμένο στην αυτοβιογραφική σειρά βιβλίων της Λώρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ, το «Μικρό Σπίτι…» προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την ΥΕΝΕΔ και μάλιστα μεταγλωττισμένο, στους πρώτους οκτώ κύκλους του, δηλαδή από το 1974 μέχρι και το 1982. Αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό, αφού ταυτίστηκε με μια εποχή τηλεοπτικής αθωότητας, φτάνοντας στο σημείο να συμβολίζει την ίδια την έννοια της επαρχιακής αγνότητας στην πιο γραφική μορφή της.
Συντηρητικό, αναχρονιστικό και παλιομοδίτικο, το σόου ασχολήθηκε με μια σειρά «δύσκολων» θεμάτων, όπως ο ρατσισμός, ο αλκοολισμός, ο εθισμός στα ναρκωτικά, οι αρρώστιες και η υιοθεσία, κατορθώνοντας πάντα να αντλεί, σχεδόν θρησκευτικής υφής, επιμύθια, λειτουργώντας ως ένα ιδιότυπο είδος κατήχησης για τα μικρά παιδιά της δεκαετίας του εβδομήντα. Δεν έλειπε, όμως, το χιούμορ απ’ τη σειρά, καθώς και μια καλώς εννοούμενη αίσθηση «οικογενειακής» απλότητας και τρυφεράδας που της έδωσαν μια θέση ανάμεσα στα, επενδυμένα με νοσταλγία, φαντασιακά αντικείμενα της σύγχρονης ποπ κουλτούρας.
