Βραβευμένη με τα πέντε βασικά Όσκαρ της Καλύτερης ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α' ρόλων και Διασκευασμένου Σεναρίου, η «Σιωπή των Αμνών» του Τζόναθαν Ντέμι είναι από τις ταινίες που δεν χρειάζονται συστάσεις.
Άμεσα και σχεδόν χειρουργικά, πήρε τη θέση που της αξίζει ως ένα εκπληκτικό θρίλερ αναλλοίωτης δύναμης που μπορεί να σε συνεπαίρνει συνειδητά και ασυνείδητα. Κατανοώντας σε βάθος την δομή και τη ρυθμολογία του ψυχολογικού τρόμου, η «Σιωπή» είναι ένα υποδειγματικό φιλμ που κατάφερε 26 χρόνια πριν να τρομοκρατήσει τόσο το κοινό, όσο και την Ακαδημία. Το αριστούργημα του Τζόναθαν Ντέμι παραμένει ακόμα η πρώτη (και μοναδική) ταινία τρόμου που έλαβε τη μεγάλη διάκριση.
Στη «Σιωπή των Αμνών» ο κανίβαλος Χάνιμπαλ Λέκτερ (Άντονι Χόπκινς) βοηθά το FBI σε μία έρευνα ενός κατά συρροή δολοφόνου που γδέρνει τα θύματά του και μετά τα φοράει. Η νεαρή πράκτορας Κλαρίς Στάρλινγκ (Τζόντι Φόστερ) είναι το δόλωμα και παράλληλα η νοητική γέφυρα του ιδιοφυή ψυχοπαθή με το FBI.
Το μεγαλείο της αμφισημίας που αντλεί έμπνευση από το ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Χάρις κινηματογραφείται ανατριχιαστικά και με κλινική ακρίβεια από τον Τζόναθαν Ντέμι, σε μία ταινία ορόσημο.
Η συναρπαστική ερωτοαπόκριση του πρωταγωνιστικού ζεύγους είναι ένα εμπνευσμένο mindfuck υποσυνείδητης καταστολής και κρυφής ερωτικής διάθεσης. Όσο ο Μπάφαλο Μπιλ απενδύει δερματικά τα θύματά του, τόσο η Κλαρίς και ο Χάνιμπαλ αποκαλύπτουν διαστρωματικά τις μύχιες σκέψεις τους χωρίς σωματική επαφή, αλλά με πνευματική συμμετρία.
Η Τζόντι Φόστερ υπογραμμίζει δυναμικά κι ευαίσθητα έναν αντρικό ρόλο και ο Άντονι Χόπκινς πλάθει σε 16 λεπτά το κινηματογραφικό τέρας που έκανε για πάντα τους «αμνούς» του συνειδητού μας να ουρλιάζουν.
