Μια ταινία για την jazz σκηνή του Λος Άντζελες στην δεκαετία του '40; Από τον Πολ Τόμας Άντερσον; Υπογράψαμε ήδη.
Φήμες επανέρχονται και μιλούν για επιστροφή του PTA σε ένα σχέδιο που κυοφορείται χρόνια, ενώ αναφέρονται συναντήσεις του δημιουργού με τον Ντενζέλ Ουάσινγκτον, καθώς και χαμηλότονες οντισιόν, όλα τους με τον ήρεμο, βέβαιο (και οικονομικό) τρόπο ενός δημιουργού που όπως λέει και ο ίδιος, και παραφράζουμε, τον αφήνουν (σ.σ. εννοεί το Χόλιγουντ) στη γωνιά του ήσυχο να κάνει τη δουλειά του γιατί δεν απασχολεί κανέναν και είναι φτηνός.
Τα τελευταία χρόνια ο Άντερσον έχει κρατήσει έναν ρυθμό τριετίας/τετραετίας ανάμεσα στα…παραδοτέα του, όλα έχουν διαμέτρημα ακαδημαϊκής αναγνώρισης και (τυπικά) κανένα δεν κόβει ειστήρια που να τον κάνουν περιζήτητο από τα στούντιο. Ας ελπίσουμε να μην σταθεί εμπόδιο στην θεατρική διανομή, δύσκολο, αν και η ενδεχόμενη παρουσία του Ουάσινγκτον μια (μικρή) εγγυητική δίνει.
To σενάριο της ταινίας αυτής ξεκίνησε υποτιθέμενα αμέσως μετά την «Αόρατη Κλωστή», όμως ο Άντερσον το άφησε γιατί ο κόσμος ήταν «ιδιαίτερα καταθλιπτικός» και το σενάριο «μάλλον ζοφερό». Η ιστορία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, πραγματεύεται την χρυσή εποχή του «Little Harlem» στο Λος Άντζελες του '40, όταν το Ξενοδοχείο Dunbar ήταν το ηφαιστειώδες επίκεντρο Αφροαμερικανών καλλιτεχνών και ιδίως της μουσικής έκφρασης.
Η πιο γλυκιά ανυπομονησία λοιπόν, είθε οι συγκυρίες και όλα αυτά τα εκατοντάδες πράγματα που πρέπει να συμβάλλουν για να γίνει μια ταινία, να πάνε κατ΄ευχήν.
