Πέραν του «Room Next Door», που σήκωσε το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία και βάζει πλώρη για τα Όσκαρ, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ έχει να προωθήσει και το «Last Dream» ένα βιβλίο που είναι…περίπου η αυτοβιογραφία του, καθώς περιέχει θραύσματα ζωής και σκόρπιες σκέψεις του για τα μεγάλα και τα μικρά (;) ζητήματα.
«Σε αυτόν τον νέο αιώνα έχω γίνει πιο σοβαρός, πιο αυστηρός, πιο μελαγχολικός, λιγότερο βέβαιος, πιο ανασφαλής και πιο φοβισμένος», γράφει ο Αλμοδόβαρ στην εισαγωγή. «Μου έχουν ζητήσει να γράψω την αυτοβιογραφία μου πολλές φορές στο παρελθόν και πάντα απαντούσα αρνητικά. Αυτό το βιβλίο αποτελεί κάτι σαν παράδοξο. Θα μπορουσε καλύτερα να περιγραφεί ως μια αποσπασματική αυτοβιογραφία, ελλιπής, ίσως και λίγο κρυπτική».
Σε σχετική συνέντευξη του στους New York Times αποκαλύπτει κάτι που ψυλλιαστήκαμε διαβάζοντας για τη νέα ταινία του. «Έχω πρόβλημα με τον θάνατο πια, με τη θνητότητα. Όταν ξυπνάω, δεν σκέφτομαι έζησα ακόμα μια μέρα, σκέφτομαι ότι έχω μια λιγότερη μέρα για να ζήσω. Και βλέπω ικανότητες να εξαφανίζονται. Κάποτε σε έναν μήνα μου έρχονταν στο μυαλό δέκα ιστορίες που θα μπορούσα να γράψω, αλλά αυτό έχει πια εξαφανιστεί. Τουλάχιστον κάνω μια δουλειά που κρατάει, οι τενίστες πρέπει να αποσυρθούν στα 35 τους», κατέληξε ο Πέδρο.
Οι σκέψεις του αυτές έχουν περάσει και στο έργο του, όπως διαπιστώνουμε διαβάζοντας την κριτική του Λουκά Κατσίκα για το «Room Next Door».
