Τρεις-τρεις πεθαίνουν οι κινηματογραφικοί μας φίλοι φέτος, μετά τον Μπομπ Ράφελσον και τον Ντέιβιντ Γουόρνερ, η χθεσινή κληρωτίδα έβγαλε Πολ Σορβίνο. Η κόρη του, Μάιρα, έγραψε στο twitter.
My father the great Paul Sorvino has passed. My heart is rent asunder- a life of love and joy and wisdom with him is over. He was the most wonderful father. I love him so much. I’m sending you love in the stars Dad as you ascend.
— Mira Sorvino (@MiraSorvino) July 25, 2022
Τον Πολ Σορβίνο έχουμε αρκετούς λόγους να τον θυμόμαστε, είναι όμως ο ρόλος του Κικέρωνα, του Πόλι Σίσερο, αρχηγού της φαμίλιας στα «Καλά Παιδιά» του Μάρτιν Σκορσέζε, που θα τον αφήσει στην ιστορία. Βαρύς στην κίνηση, σχεδόν νωθρός, χαμηλόφωνος και πατρικός, αντιστάθμισε με ορισμικό βλέμμα δολοφόνου την παρουσία του εκεί, το βλέμμα του ανθρώπου που υπηρετεί έναν κώδικα αρχών, μα όχι έναν κώδικα ανθρώπων. Ο Πόλι του, σταθερός μέσα στο ντελίριο της κίνησης της μηχανής και της εναλλαγής των πλάνων του Σκορσέζε, θα είναι πάντα μια σημαδούρα, κάτι που διαθέτει έμφυτα το εγγενές χιούμορ μιας ταινίας σαν κι αυτήν, ένα χιούμορ όχι απαραίτητα προσφιλές σε όλους μας, αλλά δραματικά χρησιμότατο.
Ο Σορβίνο είναι δεύτερη γενιά Ιταλός, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, στο Μπένσονχερστ, και η σχέση του με την τέχνη δεν αρκείται στο σινεμά. Ήταν επαγγελματίας οπερατικός τραγουδιστής, τενόρος, ασχολήθηκε με την γλυπτική («είναι ωραίο να μπορείς να τελειώνεις τα έργα όπως θέλεις εσύ», έλεγε), ενώ έκανε και όλες τις δουλειές του ποδαριού που μας αφήνει η χολιγουντιανή παραφιλολογία, καθώς η καριέρα δεν ήρθε να του χτυπήσει την πόρτα από την πρώτη στιγμή.
Τον έχουμε δει και αυτόν σε μια σειρά ρόλων που αφήνουν για πάντα το ίχνος του, αυτό το βαρύθυμο, το δισυπόστατο, που ήταν ικανό για μεγάλη συμπόνια, αλλά και υπόνοια δράσης αν ήταν απαραίτητο. Τον θυμόμαστε λοιπόν από το πέρασμα στο «Πανικός στο Νιντλ Παρκ», από την προσπάθειά του να σώσει (αλλά και να πονέσει) τον Τζίμι Κάαν στον «Gambler» (σβήνουν μια-μια οι βιολογικές τελίτσες στον χάρτη μας…), γνωστός του Τζορτζ Πεπάρντ στο «A Touch of Class», που είναι μια τόσο ωραία ταινία ενός είδους που ούτε κατά διάνοια πλησιάζεται πια, υψηλόβαθμος του επιτελείου του «Bloodbrothers» του Μάλιγκαν που σημείωνε το ξεκίνημα του Ρίτσαρντ Γκιρ στην χρονιά του «Days of Heaven», Αστυνόμος στο «Ψωνιστήρι» (ρόλοι αστυνομικών ήταν ένα ψωμοτύρι κι ένα στερεότυπο, όπως και αυτοί των μαφιόζων), ιδρυτής του αμερικανικού κομμουνιστικού κόμματος στους «Κόκκινους» του Μπίτι, μαφιόζος στο «A Fine Mess» του Μπλέικ Έντουαρντς, στην ομάδα του «Championship Season» (ήταν και ο μόνος απόφοιτος του θεατρικού στο οποίο βασίστηκε, εκεί υπήρξε και υποψήφιος για Τόνι), Καπουλέτος – σκληρός μπαμπάς στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Λούρμαν, Κίσιντζερ στον «Νίξον» του Όλιβερ Στόουν με αλλαγμένη, «μηχανική» ομιλία, ωραίος και μανιερίστας, μια σεζόν στο κλασικό τηλεοπτικό «Law & Order» (όπου δεν πέρασε καθόλου καλά), πλήθος ρόλων σε όλα τα μετέπειτα χρόνια, καρατερίστικες εμφανίσεις, όχι κάτι αξέχαστο ίσως, αλλά πάντα κάτι επιμελημένο, έστω και αν δυστυχώς συχνά «θαμμένο» σε μια στερεοτυπικότητα. Α ναι. Και για τους λάτρεις, που διακρίνω μερικούς ανάμεσά σας, ήταν και ο μπαμπάς του Ντέβιντ Άντισον (Μπρους Γουίλις) στο «Moonlighting». Πώς να μην τον θυμάσαι με αγάπη τον Πολ Σορβίνο;
Ένας σπάνιος αλλά χαρακτηριστικός πρώτος ρόλος ήταν για το δυστυχές ως αποτέλεσμα «Repo! The Genetic Opera», μια ταινία που έχει αποκτήσει ένα cult κοινό στην πορεία, στην οποία όμως ο Σορβίνο τεκμηριώνει τα οπερατικό του ταλέντο. Ήταν πολυπράγμων: Υπήρξε συγγραφέας, ευπώλητος μάλιστα, ίδρυσε ένα Κέντρο Άσθματος με το όνομά του, υπέγραψε γλυπτά, ιδίως σε χαλκό διαβάζουμε, που απολαμβάνουν φήμης, ήταν ακόμα και επιχειρηματίας, όπου ξανά με την επωνυμία του έφτιαξε μια σάλτσα για μακαρόνια, βασισμένη σε μυστική συνταγή της μάνας του. Αυτά είναι.
Μπαμπάς της Μάιρα, που όταν πήρε το Όσκαρ της για τον Γούντι Άλεν και την «Mighty Aphrodite» του, είπε ότι όλα όσα ξέρει για την ηθοποιία τα ξέρει από τον μπαμπά της (που κατασυγκινημένος άκουγε – σαν σήμερα έρχεται το πλάνο της απονομής), δεν θα είναι εύκολες οι μέρες αυτές για την οικογένειά του.
Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια, farewell Paulie C.
