Να ξεκαθαρίσουμε πρώτα κάτι. Για νεορομαντική εφηβική φαντασία, εκτιμούμε ότι η Κάθριν Χάρντγουικ έκανε μια χαρά δουλειά στο «Twilight» της, το οποίο ακολούθησαν δύο φαιδρά sequel, για να σωθούν κάπως τα προσχήματα από τον Μπιλ Κόντον με το διπλό φινάλε. Αυτό αφού είπαμε, να περάσουμε στον Ρόμπερτ Πάτινσον, που τον άλλο μήνα ετοιμάζεται για την πρεμιέρα της συνεργασίας του με τον Μπονγκ Τζουν-Χο στη Berlinale, το «Mickey-17», και ακόμα τον σκοτίζουν για το «Twilight».
«Με πλησιάζουν άνθρωποι και μου λένε “φίλε το Twilight κατέστρεψε τις ταινίες με βαμπίρ”. Kι εγώ τους απαντάω “ακόμα είστε κολλημένοι εκεί; Πώς είναι δυνατόν να είστε στεναχωρημένοι για κάτι που συνέβη πριν από είκοσι χρόνια σχεδόν; Είναι παλαβό”». Δίκιο έχει ο άνθρωπος, αφενός έχει κάνει έναν σωρό πράγματα από τότε, αφετέρου έχουμε δει και τόσες βαμπιρικές ταινίες στο μεταξύ, για ποια «καταστροφή» μιλάμε; Eίδατε έστω κι έναν από τους οπαδούς του «Νοσφεράτου» του Έγκερς να γράφει «ωραίος ο Νοσφεράτου του, κρίμα που ο βαμπιρικός μύθος έχει καταστραφεί από το Twilight»;
Φαίνεται ότι το «Twilight» θα κυνηγάει τον ηθοποιό για καιρό ακόμα. Ο ίδιος σε άλλη του συνέντευξη είχε πει αστειευόμενος ότι μια υπάλληλος αεροδρομίου τον ρώτησε γιατί σταμάτησε την υποκριτική μετά το «Twilight» κι εκείνος αποκρίθηκε έκπληκτος «μα είμαι ο Μπάτμαν» – άλλη τραγωδία κι αυτή, να είσαι ο Μπάτμαν και να μην σε πιστεύει κανείς, ένα δράμα που ο υπογράφων βίωνε συστηματικά κατά την παιδική του ηλικία.
