Κατ' αρχάς υφίστανται τα «Κάποτε στο Χόλιγουντ»-Ταινία (2019) και «Κάποτε στο Χόλιγουντ»-Βιβλίο (2021), βασισμένο και πλήρως εκτεταμένο περί του…σύμπαντος της ταινίας, των χαρακτήρων της, του 1969, γενικά της εναλλακτικής ταραντινικής ιστορίας του κινηματογράφου – και όχι μόνο. Ως εδώ τα πράγματα είναι φυσιολογικά, τουλάχιστον για έναν πειραγμένο όχι ακριβώς του σινεμά, αλλά των δυνατοτήτων μιας αφήγησης (καλύτερα: της αφήγησης) πάνω στην μυθοπλασία καθαυτή.
Πάμε τώρα στην πρώτη περιπλοκή. Ο Ταραντίνο ετοιμάζει ένα βιβλίο για την φιλμογραφία του Ρικ Ντάλτον, κατά την λογική των παλαιότερων, διαβαστερότερων ετών του «The Films of…» που υπήρχαν για ηθοποιούς. Κι ως εδώ καλά, λες, αλλά μια ανησυχία αρχίζει ότι ο Ταραντίνο μπήκε στο παραμύθι του Λούις Κάρολ και πέφτει στην τρύπα του λαγού.
Το συναρπαστικό ξεκινά όταν ο Κουέντιν σε πρόσφατο podcast που μίλησε, αποκάλυψε ότι το βιβλίο για τον Ρικ Ντάλτον δεν το έχει γράψει άλλος από τον ίδιο τον Ταραντίνο αλλά το…1999. Ουπς. Σε αυτό το αφηγηματικό σύμπαν, ο Ταραντίνο ζει στο 1998, στην εποχή που ο Ρικ έχει πια αποσυρθεί από το 1988 και συναντιούνται τυχαία στο Φεστιβάλ της Χαβάης (είναι και ο Ρότζερ Έμπερτ εκεί…), βλέπουν ταινίες και περνούν θαυμάσια.
«Κανονίζουν να πάνε για φαγητό, ο Ρικ είναι καμμιά 20αριά κιλά πάνω, αλλά ναι είναι ο Ρικ. Περνάμε χάρμα, είναι ωραίος τύπος, η ταινία μου παίζει στο φεστιβάλ κι έρχεται κι εκείνος. Κι έτσι εγώ την επόμενη χρονιά, το 1999, ετοιμάζω μια ρετροσπεκτίβα για τις ταινίες του, δείχνουμε ωραίες κόπιες κι αυτός είναι ευχαριστημένος. Κι όλο αυτό με ενθαρρύνει να γράψω ένα βιβλίο με τίτλο 'Ο Άνθρωπος που θα Γινόταν ΜακΚούιν: Οι Ταινίες του Ρικ Ντάλτον'. Και το γράφω, έχει και ένα τεράστιο Q&A μέσα με τον ίδιο από την εποχή. Είναι όλο γραμμένο, υπάρχει!».
Μπορεί να πλανάται στην υπερδιαστημική χώρα του αιώνιου πειράγματος, μπορεί στους περισσότερους να φαίνεται πιο σπασικλάδικο απ' όσο «επιτρέπεται», όμως it is what it is. Αυτός είναι ο Κουέντιν. Εκεί που στρατιές σεναριογράφων αναπλάθουν τα ίδια και τα ίδια πατώντας πάνω σε έτοιμα, ιερά υπερηρωικά κείμενα, αυτός ξεκίνησε από μόνος του μια Μυθολογία κανονική, μια εναλλακτική χολιγουντιανή ιστορία και τώρα της χαρίζει και το μετομοντέρνο twist να την κάνει πιο εντυπωσιακή (και πιο παθολογικά αποδραστική, θα πει κάποιος) απ' όσο θα περίμενες.
Το βιβλίο για την φιλμογραφία του Ρικ Ντάλτον θα πρέπει να αναμένεται κάποια στιγμή, δίπλα στο Cinema Speculation που είναι γνωστό ως το δεύτερο σχέδιο που υπήρχε δίπλα στο βιβλίο για το «Κάποτε στο Χόλιγουντ». Ο Ταραντίνο ξέρει ότι υπάρχει ένα περιορισμένο κοινό γι' αυτές τις ενέργειες αλλά «όποιος γουστάρει τον Ρικ και νοιάζεται γι΄αυτόν και ενδιαφέρεται για την τροχιά του, έχει επενδύσει στην εναλλακτική μου ιστορία, που το πηγαίνει μέχρι το πικρό τέλος».
Εύγε Κουέντιν, δέξου τα προσωπικά συγχαρητήρια του αγνώστου υπογράφοντος, που ποτέ δεν θα περίμενε κιόλας να γινόταν θαυμαστής – της ύστερης περιόδου σου. Όλη η συνέντευξη εδώ.
