Παρισινή πρεμιέρα για μια ταινία-παζλ, μέσα σε αίνιγμα, μέσα σε γρίφο – για να παραλλάξουμε μια αγαπημένη κινηματογραφική ατάκα. Κανονικές κριτικές δεν υπάρχουν ακόμη, οπότε η στρωτή, δομημένη σκέψη (..) πάνω στο αποτύπωμα μιας ταινίας που αναμένεται όσο λίγες, δεν μπορεί να χωρέσει σε τουτιτεράδικους χαρακτήρες και μετρημένα status, αλλά μια πρόγευση από τους κριτικούς καταφθάνει. Και είναι πυρηνικής ισχύος, ολοκληρώνοντας και τα λογοπαίγνια με το θέμα της ταινίας. Άλλωστε στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό.
Από το Associated Press έχουμε «ένα πραγματικά εντυπωσιακό επίτευγμα, ειλικρινές, εφευρετικό με ερμηνείες πτυχώσεων από όλο το καστ. Το 'Oppenheimer' είναι σοβαρό, φιλοσοφικό, ενήλικο δράμα, έντονο και συναρπαστικό όσο η 'Δουνκέρκη'». Οπότε σε αυτούς που δεν άρεσε η «Δουνκέρκη» (μακριά από μας – όσοι δεν τους άρεσε), ξύνουν το κεφάλι τους.
Ο κριτικός του Happy Sad Confused θεωρεί την ταινία «ίσως την καλύτερη του Νόλαν», διευκρινίζοντας ότι είναι μέγιστος θαυμαστής του. «Αλάνθαστο, εμβυθιστικό σινεμά πρώτης τάξεως», γράφει. Ακολουθούν παιάνες για τις ερμηνείες, ειδικά του Κίλιαν Μέρφι, αλλά και του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζρ, τον οποίον υποστηρίζει πλήρως για οσκαρική υποψηφιότητα. Σχεδόν όλοι πάντως συναινούν στο tour de force του Μέρφι και το «βάρος» του καστ.
Ο κριτικός της Telegraph γράφει: «Διχάζομαι ανάμεσα στο να είμαι κρυπτικός και μυστηριώδης για την ταινία και στο να βγω έξω και να πω ότι είναι εντελώς φανταστική και άνοιξε το μυαλό μου στα δύο σαν πυρήνα πλουτωνίου και με είχε να κλαίω με λυγμούς στους τίτλους του τέλους με τρόπο που δεν θυμάμαι πότε ξανάγινε». Αχ αυτοί οι κριτικοί που πιστεύουν ότι έχει σημασία η περσόνα τους, τόση που να την ταυτίζουν με τη γνώμη τους. Πάντως ο Telegraph ισχυρίζεται επίσης ότι αν κάποτε κάποιοι διαμρτυρήθηκαν για την έλλειψη σεξ στο σινεμά του Νόλαν, να ετοιμάζονται γα αυτό που θα δουν εδώ. Προσοχή στις υγρασίες.
Το Vulture βρίσκει την ταινία «απίθανη και τρομακτική». «αδυσώπητου ρυθμού, τρελλά λεπτομερή και περίπλοκη ως ιστορικό δράμα που χτίζει, χτίζει, χτίζει έως ότου ο Νόλαν κατεβάζει το σφυρί με τον πιο φοβερό, συντριπτικό τρόπο.»
Το Total Film τουιτάρει «πόσο κόκκαλο» το άφησε «η σπουδή χαρακτήρα στην μέγιστη κλίμακα», μνημονεύοντας την ένταση, την δομή, την αίσθηση του μεγέθους, τον ηχητικό σχεδιασμό, τα αξιοσημείωτα οπτικά εφφέ.
Ο Κυριακάτικοι Times αναφέρει ότι «πλήρως απορροφημένος από το 'Oppenheimer', μια πυκνή, διαλογική, έντονη ταινία, εν μέρει για την βομβα, περισσότερο για την καταδίκη μας. Καλό καλοκαίρι! […] Μια αυθάδικη εφευρετική, περίπλοκη ταινία να ταρακουνήσει το κοινό της. Το κακό; Οι γυναίκες δεν υπηρετούνται σωστά. Αλλά κι έτσι είναι μια από τις τρεις αγαπημένες μου του Νόλαν, μαζί με το 'Memento' και το 'Prestige'.»
Να, τώρα ξέρουμε μερικούς από τους χαρακτηρισμούς που πρέπει να αποφύγουμε.
