Δηλώνοντας την απέχθειά του για το «John Wick 4», ο Όλιβερ Στόουν έκανε εκκίνηση με το αριστερό, με ένα «το είδα στο αεροπλάνο». Θα περίμενες ότι ένας σκηνοθέτης της δικής του γενιάς θα αντιλαμβανόταν ότι ο καλύτερος τρόπος για να παρακολουθήσεις και να εκτιμήσεις μια ταινία σίγουρα δεν είναι αυτός και, πολύ περισσότερο, μια ταινία που στηρίζεται αποκλειστικά στο θέαμά της και στις αποδραστικές της ιδιότητες.
«Μου λέτε μετά για ένταση. Το φιλμ είναι αηδιαστικό πέρα από κάθε φαντασία», είπε ένας δημιουργός γνωστός για τη λεπτότητα του κινηματογραφικού του στιλ και για την «ησυχία» του σινεμά του. « Ναι, κι εγώ έβλεπα G.I. Joe όταν ήμουν μικρός. Αλλά ο Κιάνου Ριβς σκοτώνει τριακόσιους, τετρακόσιους ανθρώπους σε μια γαμ****η ταινία. Και σαν βετεράνος πολέμου, μπορώ να σας πω ότι ούτε ένας θάνατος από αυτούς δεν είναι πιστευτός». Μα αυτό δεν είναι το ζητούμενο σε μια ταινία (απο)δράσης;
«Καταλαβαίνω ότι είναι ταινία (σ.σ. πάλι καλά) αλλά μοιάζει περισσότερο με video game παρά με ταινία, έχει χαθεί η επαφή με την πραγματικότητα. Ίσως στο κοινό να αρέσει αυτό το video game. Αλλά εγώ βαρέθηκα. Πόσα αυτοκίνητα μπορούν να καταστραφούν; Πόσες κασκάντες μπορείς να κάνεις; Ποια η διαφορά ανάμεσα στο Fast and the Furious και σε όλα τα άλλα φιλμ;» Η ενορχήστρωση και η χορογραφία της δράσης ίσως, Όλιβερ; «Είτε είναι υπερήρωας της Marvel, είτε άνθρωπος σαν τον Τζον Γουίκ, δεν έχει καμία διαφορά, δεν είναι πιστευτό.»
Θα έλεγε κανείς ότι όλο το σινεμά δράσης δεν είναι πιστευτό, από τον 007 και τον «Ράμπο», ως τον «Εξολοθρευτή» και τις «Επικίνδυνες Αποστολές», σημασία έχει να συστήσεις τους κανόνες του φιλμικού σου σύμπαντος και το θέαμα να είναι «πιστευτό» στο πλαίσιο αυτών. Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να προσάψεις στον «John Wick 4», τον αμοραλισμό του πχ., την απενοχοποίηση της βίας, την υπερβάλλουσα διάρκεια, ακόμα και την αμετροέπεια ίσως, αλλά το να λες απλά ότι δεν είναι πιστευτό, δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα . Και κατηγορίες περί video game από έναν δημιουργό του οποίου οι ταινίες είναι μονταρισμένες με τρόπο που κάνει πολλά video games να μοιάζουν με το σινεμά του Όζου συγκριτικά, να μας συμπαθάτε, στα αυτιά μας ακούγονται οριακά κωμικές. Ειδικά όταν έχει δει την ταινία για την οποία μιλάει στο αεροπλάνο.
