Φαίνεται ότι μετά το «Small Axe», από το οποίο προέκυψε και η καλύτερη ταινία που μας έχει δώσει μέχρι σήμερα, το «Lovers Rock», ο Στιβ ΜακΚουίν συνεχίζει τις πολύωρες δημιουργικές αναζητήσεις, αυτή τη φορά στο πεδίο του σινεμά τεκμηρίωσης. Κι αν στο προναφερθέν «Lovers Rock», που συλλαμβάνει με θαυμαστή φυσικότητα της ατμόσφαιρα μιας βραδιάς, έκανε ακόμα κι εμάς, που ακούμε «πάρτι» και θέλουμε να βρούμε λίμνη να πνιγούμε, να θέλουμε να χορέψουμε ανάμεσα σε αγνώστους, η νέα του ταινία διόλου ευχάριστη δεν ακούγεται.
Το «Occupied City» προβλήθηκε στο περασμένο φεστιβάλ Καννών. Αν δεν ακούσατε αρκετά γι’αυτό, δεν οφείλεται απαραίτητα στην ποιότητά του, αλλά επειδή ενδεχόμενη παρακολούθηση του θα σήμαινε ότι ο ανταποκριτής θα έκαιγε τουλάχιστον δυο προβολές από το ημερήσιο πρόγραμμά του – και υπήρχαν ήδη αρκετές ταινίες «γενναίας» διάρκειας στο πρόγραμμα. Μικρή σημασία έχει, έτσι κι αλλιώς μετά από λίγο καιρό το context του φεστιβάλ χάνεται ακόμα και για όσους παρακολούθησαν τις ταινίες εκεί, μένουν μονάχα οι τελευταίες.
Το φιλμ, λοιπόν, αξιοποιεί αποσπάσματα από το βιβλίο «Atlas of an Occupied City» που χαρτογραφεί την ιστορία του Άμστερνταμ κατά τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αρχειακό υλικό που ο ίδιος ο ΜακΚουίν συγκέντρωσε κατά τη διάρκεια τριών ετών και τα παντρεύει με εικόνες του σήμερα, σε ένα ντοκιμαντέρ που, σύμφωνα με το δελτίο τύπου, εξερευνά και «πού οδεύουμε» – ως χώρα, ως κράτος, ως διοικητική δομή. Στο πρώτο τρέιλερ εμφανίζονται και τα συνήθη αποσπάσματα κριτικών, με εκείνη του Hollywood Reporter να το αποκαλεί φρέσκο και προβοκατόρικο – δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό.
Στις ΗΠΑ η ταινία βγαίνει στις αίθουσες τα Χριστούγεννα. Από την προγραμματισμένη ημερομηνία υποθέτουμε ότι υπάρχουν κι αχτίδες φωτός σε ένα ντοκιμαντέρ με τόσο σκοτεινό θέμα.
