8:5816/10 Ο Μάικλ Κέιν αποσύρεται από την Υποκριτική Ο ρόλος του στο επικείμενο «The Great Escaper» θα είναι το κατάλληλο φινάλε μιας λαμπρής πορείας. Από τον Ηλία Δημόπουλο Δεν είναι μια θλιβερή, μια δυσάρεστη είδηση και δεν θα γραφτεί ανάλογα. Άλλωστε έχουμε πλήθος θλιβερών ειδήσεων γύρω μας, συλλογικά ενδεικτικών μιας κατάστασης που σε βαραίνει από το πρωί. Οι εν ζωή τίτλοι τέλους μιας καριέρας που ξεκίνησε δειλά-δειλά στα μέσα της δεκαετίας του ’50 και σχεδόν 200 ταινίες μετά ολοκληρώνεται μετά βαΐων και κλάδων είναι αν μη τι άλλο μια ευχάριστη είδηση.Με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο «The Great Escaper», δίπλα σε μια ασύλληπτη παρτενέρ (την Γκλέντα Τζάκσον που δεν είναι πια κοντά μας), με καλές κριτικές, τόσο για την ταινία όσο και για την ερμηνεία του, «τι μπορώ να κάνω για να το ξεπεράσω;», όπως λέει και ο ίδιος. «Οι ρόλοι για 90χρονους είναι εξαιρετικά περιορισμένοι, προτιμώ να αποσυρθώ παρά να παίζω καρικατούρες γηραιών πολιτών», αναφέρει. «Είμαι bloody 90 πλέον», λέει με το «αμετάφραστο» ολόδικό του bloody που αγαπήσαμε όλη μας τη ζωή να τον ακούμε να λέει. «Μου έδωσαν ένα πολύ καλό μπαστούνι να περπατάω και μπόρεσα να κάνω τις σκηνές μου. Μια φορά και μετά κάθομαι. Ένα take και τέλος. Ξέχασέ το για παραπάνω. […] Είχα την καλύτερη ζωή που θα μπορούσα να έχω. Την καλύτερη σύζυγο, την καλύτερη οικογένεια. Ίσως δεν είναι η καλύτερη για τους άλλους ανθρώπους, είναι η καλύτερη δυνατή για μένα.» Και αυτή είναι η καλύτερη δυνατή τελεία μιας ποταμιαίας καριέρας. Μιας τελείας κιόλας με όλη την τύχη της συνειδητής της επιλογής. Ναι, είναι μια ευχάριστη είδηση αυτή της εθελούσιας εξόδου του Μάικλ Κέιν, με τα δύο Όσκαρ του (από 6 υποψηφιότητες) και, ακόμα πιο πολύ, με την σωρεία των ρόλων και των έργων που συνοδεύουν πάντα τη ζωή μας. Και μια πολύ μελαγχολική. Ας την υπογραμμίσουμε με ένα από τα all time αγαπημένα ενσταντανέ οσκαρικών τελετών: