Τα 60s ήταν η χρυσή εποχή της έκρηξης της ποπ ως καλλιτεχνική φόρμα και τρόπος ζωής. Το τελείωμά τους ήταν η προετοιμασία της σοβαρής έντεχνης καλλιτεχνικής αντιμετώπισης των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών που θα έρχονταν στα 70s. Το τέλος της δεκαετίας του 60 ήταν επεισοδιακό, έγραφε ιστορία με το πνεύμα της αντι-κουλτούρας και κήρυττε τον πόλεμο στα στυλιστικά τερτίπια των προηγούμενων χρόνων. Το καλοκαίρι του 1968 φάνηκε να διαγράφει μεμιάς το ατέλειωτο πάρτι του swinging Λονδίνου, ως σπάταλο, να γυρίζει την πλάτη στην ηλιόλουστη ψυχεδέλεια και να παίρνει τα όπλα για την καθιέρωση του χιπισμού. Το αίτημα της επιστροφής στη φύση και της αντιπολεμικής αντίστασης μαζί με τα καφτάνια αντικαθιστούσαν την ξεγνοιασιά και τις μίνι φούστες της Μαίρη Κουάντ.
Το καλοκαίρι του 1968 δολοφονήθηκε ο Ρόμπερτ Κένεντι, συνελήφθη ο δολοφόνος του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η Ανοιξη της Πράγας τελείωσε βίαια με 5.000 ρωσικά τανκ να εισβάλλουν στην Τσεχοσλοβακία και ο Σαντάμ Χουσεϊν έγινε αντιπρόεδρος της χούντας του Ιράκ μετά από ένα πραξικόπημα. Το πολιτικο-κοινωνικό παγκόσμιο κλίμα δεν είναι ευχάριστο και η πόλωση μεταξύ συντηρητισμού και φιλελευθερισμού γίνεται ακόμη πιο έντονη. Αποκορύφωμα αυτής της πόλωσης, η απόφαση του Πάπα Παύλου του 6ου να αφορίσει τις μεθόδους αντισύλληψης.
Το ροκ στα 1968 μεταλλασσόταν από το ψυχεδελικό κουκούλι του σε ένα σκληρό, φιλόδοξο και έντεχνο κράμα που περιφρονούσε την ψυχαγωγική πλευρά του προς χάρη μιας συμβολικής, συχνά θεατρικής και περίτεχνης χροιάς. Δύο από τα πιο σημαντικά σούπερ γκρουπ των 60s, οι Cream και οι Yardbirds διαλύονται μέσα στο καλοκαίρι, θέτοντας ένα τέλος στο βρετανικό προνόμιο του εστέτ ροκ και η επιτυχία του φεστιβάλ του Isle Of Wight (το παρθενικό στη Νήσο Wight με Jefferson Airplane, Pretty Things, Move, Crazy World Of Arthur Brown, Fairport Convention και T-Rex), του Newport Pop Festival στην Καλιφόρνια (με Canned Heat, Sonny & Cher, Steppenwolf, Byrds, Grateful Dead, Iron Butterfly, Jefferson Airplane μπροστά σε εκατό χιλιάδες φαν) αλλά και του ανοιχτού φεστιβάλ του Hyde Park στο Λονδίνο με Pink Floyd, Jethro Tull και Τ Rex, εγκαινιάζει τη νέα καλοκαιρινή ψυχαγωγία για τα χρόνια που έρχονται, μόλις δώδεκα μήνες πριν από το εμβληματικό Woodstock.
Στα καλοκαιρινά φεστιβάλ, ο χιπισμός ανθεί, ο οραματισμός όχι μόνο είναι δωρεάν αλλά πυροδοτείται από την ελευθεριότητα των χώρων και τη μουσική στο φόντο να λειτουργεί ως έμπνευση για τη δημιουργία ονείρων για το πώς θα μπορούσε να γίνει ο πλανήτης. Η περίοδος των κολοσσιαίων ροκ γκρουπ θεσμοθετείται πλέον και επίσημα μέσα στο καλοκαίρι του 1968 και η πολιτική χροιά του ροκ αρχίζει και επηρεάζει αποφάσεις. Ηταν τον Αύγουστο του 1968 που ο Γκραμ Πάρσονς εγκατέλειψε τους Byrds διαμαρτυρόμενος επειδή δέχτηκαν να δώσουν συναυλίες στο διαβόητο Sun City, το ρατσιστικό καθεστώς της Νότιας Αφρικής. Η πολιτική βούληση αρχίζει να διέπει τα πάντα στη νεανική κουλτούρα και αφήνει το πρόσωπο του συντηρητισμού να αμύνεται απέναντί της: τον Ιούλιο του 1968 απαγορεύεται στους Nice να παίξουν στο Royal Albert Hall του Λονδίνου επειδή έκαψαν την αμερικανική σημαία επί σκηνής. Και όλα αυτά, μόλις ενάμιση χρόνο μετά την κατάληψη της ελληνικής πολιτικής σκηνής από τη χούντα των συνταγματαρχών. To καλοκαίρι του 1968 η Ελλάδα συγκλονίζεται από την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του συνταγματάρχη Παπαδόπουλου από τον Αλέξανδρο Παναγούλη.
Το καλοκαίρι του 1968 κατά κάποιο τρόπο ήταν το ιδανικό φόντο για να γίνει πλέον σαφές ότι ψυχαγωγία και δημιουργική καλλιτεχνική παρέμβαση μπορούν να συνυπάρξουν και μάλιστα δημιουργώντας τόσο κλασικά έργα που θα επηρέαζαν αποφασιστικά τις κατοπινές εποχές. Οι Small Faces πάνε στο Νο.1 της Αγγλίας με το εξαιρετικό άλμπουμ «Οdgens Gone Flake» και πρωτοποριακό design στη συσκευασία (στρογγυλό εξώφυλλο σαν μεταλλική κονσέρβα – βλέπε φωτό). Χωρίς προφανώς να το ξέρουν εγκαινιάζουν την εποχή των φιλόδοξων ροκ κόνσεπτ άλμπουμ που θα κορυφωνόταν στα μέσα των 70s με την πλήρη επικράτησή τους στις προτιμήσεις του κοινού. Μέχρι και οι Yes κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση σε καλοκαιρινό φεστιβάλ το 1968. Το progressive ροκ γεννιέται έχοντας δανειστεί τον όρο από τη γενική τάση της εποχής: «προοδευτικό» ονομάστηκε τότε οτιδήποτε μπορούσε να λειτουργήσει μέσα στους μηχανισμούς του mainstream, χωρίς να χάνει την επαναστατική ταυτότητά του. Ο αντίποδας στον συντηρητισμό της εφηβικής ποπ που ακόμα και τότε βρισκόταν σε μια σχετική ακμή με τους πολυπράγμονες παραγωγούς να ανακαλύπτουν συνέχεια καινούργια μουτράκια για «βιτρίνα» στους καταλόγους επιτυχιών, ήταν το κραταιό, εκκωφαντικό ροκ αλλά και η ποίηση των Doors («Ηello Ι Love Υou») ή η βαρυσήμαντη performance art των Crazy World Of Arthur Brown («Fire»). Αμφότεροι έφτασαν στην κορυφή του αμερικανικού τσαρτ μέσα στο καλοκαίρι του 1968.
Το ίδιο καλοκαίρι ήταν η περίοδος που ο Ελβις αποφάσισε να επιστρέψει στο προσκήνιο με το «Βurbank Sessions» αλλά και να κάνει δώρο την Rolls Royce του, αξίας 35.000 δολ. σε μία γυναικεία φιλανθρωπική οργάνωση στο Χόλιγουντ. Επίσης, η ταινία κινουμένων σχεδίων «Υellow Submarine» κάνει πρεμιέρα στο London Pavillion. Οι χαρακτήρες των τεσσάρων Beatles κάνουν μόνο cameo εμφάνιση στην ταινία. Μέσα στο ίδιο ζεστό καλοκαίρι τα Σκαθάρια ηχογραφούν την πρώτη, επτάλεπτη εκτέλεση του «Ηey Jude». Το φθινόπωρο θα ανεβούν στο Νο.1 της Αμερικής με αυτό το τραγούδι και θα μείνουν εκεί για εννέα εβδομάδες, κάνοντας το δικό τους ρεκόρ διάρκειας παραμονής στην κορυφή του τσαρτ.
Το καλοκαίρι του 68 τιμήθηκε από τους Pink Floyd δύο χρόνια μετά, στο άλμπουμ «Αtom Heart Μother», με το ερωτικό τραγούδι «Summer 68» αλλά και από τον Τσάρλι Ντάνιελς, τον βιολιστή της κάντρι που πριν από πέντε χρόνια συμπεριέλαβε το «Summer Of 68» στο άλμπουμ του «Freedom And Justice For Αll». μαρκος φραγκοσ
10 τραγούδια από το καλοκαίρι του `68
- «Βorn To Be Wild» (Steppenwolf)
- «Τhis Guy`s In Love With Υou» (Χερμπ Αλπερτ)
- «Jumpin` Jack Flash» (Rolling Stones)
- «Ηello Ι Love υοu» (The Doors)
- «Ρeople Got To Be Free» (Rascals)
- «Stoned Soul Ρicnic» (Fifth Dimension)
- «Light My Fire» (Χοσέ Φελιτσιάνο)
- «Ηurdy Gurdy Μan» (Ντόνοβαν)
- «Sunshine Of Your Love» (Cream)
- «ΜacΑrthur Ρark» (Ρίτσαρντ Χάρις)
