Εξι νέα πρόσωπα, άφθαρτα ακόμα, υπόσχονται πολλά. Είναι νέοι ηθοποιοί με ταλέντο, δύναμη και αποφασιστικότητα. Κρατήστε τα ονόματά τους, είναι ήδη οι σταρ της επόμενης μέρας.
Τους συναντήσαμε και τους φωτογραφήσαμε με αφορμή τις ενέργειες stopaids 2006. Σκοπός η συγκέντρωση χρημάτων για το ορφανοτροφείο HELLAS στην Ακτή του Ελεφαντοστού που φιλοξενεί ορφανά παιδιά φορείς του AIDS, για την μη κερδοσκοπική οργάνωση ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ (www.kentrozois.gr) και για το UNAIDS (www.unaids.org).
Οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα των ΚΕ.ΕΛ.Π.Νο. (Κέντρο Ελέγχου Πρόληψης και Νοσημάτων, www.keel.org.gr) και του Δήμου Αθηναίων.
Το πλέγμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει συναυλίες του Σαλίφ Κεϊτά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (28/2) και Αθήνας (1/3), ολοήμερο τηλεμαραθώνιο στο MEGA (21/2) και αναδρομική έκθεση αφίσας από όλο τον κόσμο για το AIDS στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (3/3 – 12/3) και στον Μύλο στη Θεσσαλονίκη (25/2 – 5/3).
[ Ολοι οι ηθοποιοί φοράνε την ειδική ταυτότητα (σύμβολο ζωής) των εκδηλώσεων και την κάνουν μόδα. Μπορείτε κι εσείς να την αγοράσετε έναντι 5 ευρώ. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για τους σκοπούς των εκδηλώσεων.
Η φωτογράφηση έγινε στο θέατρο Νέου Κόσμου. Ευχαριστούμε τον κ. Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Χαλάνδρι. Τελείωσα τη σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη το 2001. Θεατρικές παραστάσεις που έχω κάνει είναι το «Οι Γυναίκες Διασκεδάζουν» του Κάρλο Γκολντόνι και το «Ματωμένο Κολάρο Της Μαρί Σαντάλ», βασισμένο στο έργο του Νιλ Σάιμον «Πρόσκληση Σε Γεύμα Από Εναν Υποψήφιο Δολοφόνο» με την Ομάδα Συγγνώμη. Αμέσως μετά έκανα την μικρού μήκους ταινία του Δημήτρη Αποστόλου Αναστασία. Η πρώτη μου τηλεοπτική δουλειά ήταν το «Σχεδόν Ποτέ». Φέτος είμαι στο «Δυο Μέρες Μόνο» και το «Μόνη Εξ Αμελείας». Βίκυ Παπαδοπούλου
[ Η Βίκυ Παπαδοπούλου βρίσκεται στα γυρίσματα της νέας ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.
Οταν κάποιος μου ζητά να θυμηθώ την παιδική μου ηλικία, το μοναδικό πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό κάθε φορά είναι όλα τα καλοκαίρια μου, που τα περνούσα μέσα στη θερινή κινηματογραφική αίθουσα του πατέρα μου στο κέντρο της Αθήνας. Και όπως όλα το φυσιολογικά παιδιά στα εννιά τους χρόνια, η αγαπημένη μου ταινία τότε (που εξακολουθεί ναι είναι μια από τις αγαπημένες μου και σήμερα) ήταν ο… Νεκρός του Τζιμ Τζάρμους. Οχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, μου δίνει όμως την ευκαιρία να ευχηθώ: «Τζιμ, κοίτα να κάνεις κι άλλες ταινίες για να μπορέσουν να τις απολαύσουν και τα δικά μου παιδιά». Ορφέας Αυγουστίδης
[ Ο Ορφέας μόλις πραγματοποίησε το ερμηνευτικό του ντεμπούτο στις ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ του Νίκου Περάκη.
Σκέφτομαι συχνά εκείνη τη θαυμάσια μεταφορά στην οποία ο Σταντάλ φαντάζεται ότι ο έρωτας είναι μία «κρυσταλλοποίηση». «Πάρτε ένα ξερό κλωνάρι» λέει ο Σταντάλ «και βάλτε το στο βάθος ενός ορυχείου. Οταν γυρίσετε να το ξαναπάρετε θα το βρείτε καλυμμένο από μαγικούς κρυστάλλους». Κάπως έτσι θέλω να σκέφτομαι τον έρωτα για τους ανθρώπους, τη ζωή, την τέχνη, τη συνάντηση με έναν ρόλο, με έναν άνθρωπο. Καλυμμένη από μικρούς μαγικούς κρυστάλλους νιώθω τα τελευταία δύο χρόνια που παίζω στο θέατρο. Με ανθρώπους ζωντανούς, δημιουργικούς, όλο φαντασία. Ελένη Ρουσινού
[ Η Ελένη Ρουσινού είναι αυτό τον καιρό «ερωτευμένη» με τον «Ταρτούφο» του Μολιέρου στην πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Είμαι στη δουλειά. Δεν ξέρω τι να γράψω. Δεν ξέρω πώς. Κάποιος φωνάζει «Ομηρε, πάμε πλάνο». Σκέφτομαι: «Εγώ; Μα εγώ μέχρι χθες πήγαινα σχολείο! Είναι δυνατόν; Το βράδυ έχω θέατρο. Πρέπει να βιαστώ. Τι λέω ή μάλλον τι γράφω; Θέατρο; Αδύνατον! Ακόμα πάω σχολείο, τέλος. Και σταματήστε να λέτε πως μου πέφτουν τα μαλλιά». Επρεπε να γράψω ποιος είμαι και τι δουλειές έχω κάνει. Εγώ προσπάθησα να γράψω όπως είμαι. Αυτά!!! Α, και να χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό! Ομηρος Πουλάκης
[ Ο Ομηρος Πουλάκης παίζει «Δόκτορ Φάουστους» στη Νέα Σκηνή του Εθνικού.
Είμαι η Δανάη, 23 χρονών και Αιγόκερως. Είμαι αγχωτική, δεν οδηγώ, δεν έχω χόμπι. Μου αρέσει πολύ η σοκολάτα. Δεν αποχωρίζομαι το walkman μου και έχω εμμονή με τις ριγέ κάλτσες. Ανυπομονώ να ταξιδέψω στο Παρίσι και μια από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι o Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης του Τιμ Μπάρτον. Δανάη Σκιάδη
[ Η Δανάη Σκιάδη παίζει στον «Βασιλιά Λιρ» της σκηνής του Εθνικού Θεάτρου.
Λέγομαι Κόρα Καρβούνη. Είμαι 25 ετών. Παίζω στο Θέατρο του Νέου Κόσμου τον ρόλο της Ντόρας στις «Σεξουαλικές Νευρώσεις Των Γονιών μας», ένα έργο που θίγει μείζονα ζητήματα, όπως αυτά της ελευθερίας και της ευτυχίας. Ενα έργο με χιούμορ και σκληρότητα, ακριβώς όπως είναι κι η ίδια η ζωή. Τα πιο σκληρά πράγματα στη ζωή «σερβίρονται» με τον πιο ανάλαφρο τρόπο. Κόρα Καρβούνη
[ Η Κόρα εμφανίστηκε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου στις «Σεξουαλικές Νευρώσεις των Γονιών μας».
