Θα την έλεγες, έστω και με τον ελάσσονα τρόπο ενός b movie, ως ταινία-γενιάς της «Κριστίν» του Τζον Κάρπεντερ. Είχε την αγορίστικη λόξα με τ' αυτοκίνητα περασμένη σε ένα κινηματογραφικό περιβάλλον τρόμου και ένα «πραγματικό» πλαίσιο ταινίας ενηλικίωσης, εφηβικών νευρώσεων, έντασης με τους γονείς, μοναξιάς, σεξουαλικής αφύπνισης – οκ και κάποιας ψυχολογικής μετατόπισης.
Αυτό το σεξουαλικης φαίνεται έπιασε τον Μπράιαν Φούλερ, που υπόσχεται ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η δική του «Christine» θα είναι «κολασμένα κ@υλωμένη». Το Fullerverse, όπως οι θαμώνες του έργου του αποκαλούν το πλαίσιο όλων των ταινιών του, δεν τα τρέμει κάτι τέτοια. Και σύμφωνα με πρόσφατη συνέντευξή του, η ταινία του θα είναι περισσότερο μια νέα δασκευή του βιβλίου, παρά ένα ριμέικ του μίνι κοσμήματος του Κάρπεντερ.
Αυτή τη στιγμή το «Overlook σε ρόδες» (καλό), αυτή η «βαμπιρική σχέση μεταξύ του αυτοκινήτου και του Άρνι» είναι στα χέρια του αρχικού υπευθύνου, Στίβεν Κίνγκ, για feedback. Ο Φούλερ θεωρεί δεδομένο ότι θα είναι θετικό. Στην ταινία του θα υπάρχουν και στοιχεία που ο Κάρπεντερ απέβαλε από το έργο του, όπως ο πρηγούμενος ιδιοκτήτης, Ρόλαντ ΛεΜπέι, κάτι σαν ένας μεταφορικός οδικός χάρτης αυτών που επικείνται για τον Άρνι.
Η ταινία θα είναι τοποθετημένη στα τέλη του 1978 – αρχές 1979, στον χρόνο του βιβλίου δηλαδή, με τον Φούλερ να εκμοντερνίζει τον χαρακτήρα της Λι (το κορίτσι στα διάφορα τρίγωνα της πρώτης ταινίας), επιχειρώντας να την κάνει πιο «τρισδιάστατη». Το φοβάσαι λίγο αυτό το «τρισδιάστατη» σήμερα…
Ο Βιντσέντσο Νατάλι θα είναι ο παραγωγός της νέας ταινίας, στην οποία ενώνουν τις δυνάμεις τους (ελπιδοφόρα;) κοτζάμ Sony μαζί με την συνήθη ύποπτη Blumhouse. Με το καλό, το ότι ακολουθείται ο δρόμος του βιβλίου είναι καλό. Για εμάς τους λάτρεις της πρώτης ταινίας τουλάχιστον…
