Και ενώ το «No Way Home» στην δεύτερη εβδομάδα του κατακρημνίστηκε 68% σε σχέση με το ντεμπούτο του (βέβαια έχει ξεπεράσει ήδη το 1 δις δολάρια εισπράξεων, οπότε θέτει νέα κριτήρια εμπροσθοβαρούς εμπορικότητας), το Χόλιγουντ «αγχώνεται» να περάσει ο επόμενος, δηλαδή ο «The Βatman», που έρχεται τον προσεχή Μάρτιο. Θα κάνει και αυτός τα μεγαθηριακά εισιτήριά του και, μάλλον, θα λησμονηθεί τόσο γρήγορα.
Πέρα από την απαισιοδοξία περί του σύγχρονου blockbuster, που στο κάτω-κάτω δεν είναι και φετινή υπόθεση (η απαισιοδοξία, όχι το blockbuster), το αποκαλυπτήριο τρέιλερ έχει πράγματα να επισημάνει: Την μαξιμαλιστική κουστωδία των χαρακτήρων, την Catwoman που φαίνεται να τα βρίσκει με τον Άνθρωπο Νυχτερίδα, τον Riddler του Ντέινο και όλα τα παιδιά (Πγκουίνους, Αστυνόμους, Άλφρεντ – Άντι Σέρκις στα 56-57 του μια ασυνήθιστα νεαρή εκδοχή του Μπάτ-λερ).
Δείχνει επιτέλους και μια καθαρή μορφή του είδους της εικόνας που θα πρέπει να περιμένουμε. Εικόνας τόσο ως κάδρο (Σνάιντερ μονοχρωματικότητα και άγιος είσαι Μπάτμαν) όσο και ως Μπάτμαν, όπου ένας emo Πάτινσον μοιάζει ολοένα και περισσότερο σαν την πιο γοητευτική/τραυματισμένη μορφή που έχει πάρει ο ήρωας τα τελευταία 32 χρόνια. Βέβαια, από την άλλη, μοιάζει και με καφκικό δημόσιο υπάλληλο χωρίς τη στολή, αλλά δεν αστειευόμαστε με τον (με φωνή Μάικλ Κέιν) Batman.
Γενικά όμως πέραν του ορυμαγδού της δράσης, της επέλασης των τσιτάτων περί δικαιοσύνης και της (φυσιολογικής;) μαυρογκριζίλας της εικόνας, το διαφορετικό δεν αναφαίνεται στο καινούργιο τρέιλερ. Αλλά βέβαια, ως γνωστόν, η αλήθεια εξαρτάται από το βλέμμα του εκάστοτε θεατή. Είθε να είναι μια καλή, αλλιώτικη προσθήκη στον υπερηρωικό κανόνα.
