Ο κολοσσός του οικιακού entertainment αλλάζει τον τρόπο που θα μετρά το τι καθορίζει το ημερήσιο τοπ-10 του. Αντί των περίφημων (και περίφημα ανόητων) δύο λεπτών παρακολούθησης που ως σήμερα καθόριζαν την θεαματικότητα, περνάμε στην φάση της μέτρησης των ωρών της παρακολούθησης ενός προγράμματος. Ταυτόχρονα, ένα site δημιουργείται με σκοπό την αποτύπωση των τοπ-10 σε σειρές και ταινίες, όπως διαπιστώνονται ξεχωριστά σε 90 χώρες. (Κι αυτό είναι πράγματι ενδιαφέρον, έστω και στην κιμαδομηχανή του streaming, το να βλέπεις εάν υπάρχουν διαφορές ανά χώρα, ή η Αλγερία, η Ταϊλάνδη και η Ιρλανδία έχουμε καταντήσει να βλέπουν ακριβώς τα ίδια προγράμματα).
Οι αλλαγές των μετρήσεων είναι μια κίνηση προς την μεγαλύτερη διαφάνεια βέβαια, μιας και δεν βλάπτει να ξέρουμε εάν η παραγωγή των 180 εκατομμυρίων αντιστοιχείται σε κάποιο ενδιαφέρον/συνδρομές/χρήμα. Ταυτόχρονα βέβαια, είναι αλήθεια, ότι ένας δίαυλος, με την διαφάνεια αυτή δημιουργεί ένα άλλοθι εμπορικότητας για αποφάσεις που μελλοντικά δεν θα περιλαμβάνουν τόσο καλλιτεχνικά ηχηρές κινήσεις – ας μην ξεχνάμε ότι παρά το υβρεολόγιο του υπογράφοντος, το Netflix έχει φιλοξενήσει Γουέλς, Κοέν, Κουαρόν («και Σκορσέζε!» φωνάζει ο Λουκάς από μέσα, να τον χαιρόμαστε του απαντώ), άντε και Φίντσερ που μας στεναχώρησε με το «Mank» του, όλα τους ονόματα-παράσημα της διαδρομής του. (Τώρα τελευταία τσουβαλιάζει και παλαιότερο ευρωπαϊκό σινεμά, με την άθλια πάντα παρουσίαση που επιφυλάσσει για τα πάντα ο προχειρότατος σινεφιλικά σχεδιασμός του).
Πίσω στις θεαματικότητες, το τοπ-10 ανανεώνεται καθημερινά, ενώ στο νέο site θα αναρτώνται οι δεκάδες κάθε Τρίτη αντιπροσωπεύοντας τις συνολικές ώρες θέασης της προηγούμενης εβδομάδας. Θα υπάρχουν 4 παγκόσμια τσαρτς (αγγλόφωνες/μη αγγλόφωνες σειρές και ταινίες) και, όπως προαναφέρθηκε, 10άδες για κάθε χώρα. Οι τελευταίες θα περιέχουν απλώς την σειρά, χωρίς τον αριθμό των ωρών παρακολούθησης. Το Netflix πάντως υποστηρίζει ότι η προσπάθεια μέτρησης του engagement θα είναι διαρκής με γνώμονά την όλο και περισσότερη διαφάνεια.
Για τους λάτρεις των στατιστικών ας πούμε ότι πρόσφατα λοιπόν το «Red Notice» έπιασε τις 149 εκατομμύρια ώρες, ενώ ανατρέχοντας κανείς στα αθροιστικά της τελευταίας περιόδου, το «Squid Game» έχει συλλέξει 1.6 δις ωρών παγκοσμίως σε τέσσερεις εβδομάδες, με την δεύτερη πιο δημοφιλή σειρά, το «Bridgerton», να έχει μόλις 625 εκατομμύρια ωρών.
Καθώς σύντομα (3-4-5 χρόνια ίσως) θα αρχίσει να φαίνεται και ο κορεσμός της αγοράς – διότι ΠΟΣΟΙ τελικά θα πάρουν συνδρομή, από ΠΟΣΑ κανάλια; – θα αρχίσουν, ή έτσι ελπίζει ο φτωχός και μόνος σινεφίλ, και οι πρώτες ρυτίδες αυτής τη λογικής. Όχι μόνο της μέτρησης και των ειδών της, αλλά του είδους του περιεχομένου που θα δικαιολογεί οικονομικά την ύπαρξή τους. Καμμία αισιοδοξία, μην παρεξηγηθούμε, αλλά έχει ενδιαφέρον το τι μέλλει γενέσθαι.
