Η επιλογή του Studio Ghibli να διανείμει τη νέα ταινία του Χαγιάο Μιγιαζάκι στις γιαπωνέζικες αίθουσες χωρίς τρέιλερ, ούτε stills, σίγουρα δεν βοήθησε μέρος του κοινού να πληροφορηθεί ότι παίζεται μια νέα ταινία Μιγιαζάκι στις αίθουσες, όπως αναφέρουν οι αναλυτές του box-office. Από την άλλη, είναι ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον τεστ, ειδικά σε μια εποχή όπου, ειδικά για τις παραγωγές που ενδιαφέρουν την fan culture, το μόνο πράγμα που δεν ξέρουμε μπαίνοντας στην ταινία είναι το ντεκουπάζ της.
Το «Boy and the Heron», το «Αγόρι και ο Ερωδιός» δηλαδή, όπως είναι ο νέος τίτλος της ταινίας, κυκλοφόρησε στις γιαπωνέζικες αίθουσες και οι πρώτες εντυπώσεις είναι θετικές και κάνουν λόγο για την πιο σύνθετη ταινία του Μιγιαζάκι. Ο κριτικός του Anime News Network αναφέρει ότι κάθε καρέ της ταινίας μοιάζει με ξεχωριστό έργο τέχνης, που μεγαλώνει σε εκτόπισμα, όταν τοποθετηθεί στο σύνολο και δεις τη μεγαλύτερη εικόνα. «Είναι μια ταινία που θα μπορούσες να δεις εκατό φορές και πάλι να ανακαλύπτεις κάτι καινούριο μέσα στο κάδρο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Σε επίπεδο εικονογραφίας και ιστορίας είναι από τις καλύτερες δουλειές του Studio Ghibli, το οποίο, αν και στο παρελθόν έχει παραδώσει δουλειές κατανοητές από παιδιά, τώρα κυκλοφορεί μια ταινία που χρειάζεται χρόνο και σκέψη για να γίνει κατανοητή, οπότε είναι επόμενο να μπερδέψει μερίδα του κοινού», γράφει το Eiga Channel. « Για να καταλάβεις την ιστορία βαθύτερα, χρειάζεται να δεις το φιλμ περισσότερες φορές και να σκαλίσεις κάθε σκηνή ξεχωριστά, αναλύοντας ταυτόχρονα τον Μιγιαζάκι ως άνθρωπο», αναφέρει το Cinemas+, επισημαίνοντας ότι η ταινία έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Όπως είναι φυσικό, κυκλοφόρησαν και περισσότερα στοιχεία για την πλοκή της ταινίας, αλλά εμείς, για να τιμήσουμε την επιθυμία του Γιαπωνέζου δημιουργού, δεν θα γράψουμε τίποτα σχετικό – για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα, υπάρχουν πληροφορίες εκεί έξω. Θα πούμε μόνο ότι πάντα χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε για ταινίες που χρειάζονται επαναληπτικές προβολές, είμαστε της σχολής Κιούμπρικ, που υποστήριζε ότι η ιδέα πως χρειάζεται να δεις μόνο μια φορά μια ταινία, παγιώνει την λανθασμένη πεποίθηση ότι ο κινηματογράφος είναι μια εφήμερη, δευτεροκλασάτη τέχνη. Δεν βλέπουμε έναν πίνακα, ούτε ακούμε έναν δίσκο μια φορά, γιατί να κάνουμε δυσμενείς διακρίσεις στην περίπτωση του σινεμά;
Η ταινία λέγεται ότι θα αποτελέσει μέρος του προγράμματος του επερχόμενου φεστιβάλ Βενετίας – να ευχηθούμε και στα δικά μας.
