Έχουν κλείσει 10 χρόνια από την σημαδιακή χρονιά (2011) που οι επιλογές, η όψη και η επίδοση του Μάθιου ΜακΚόναχι μας είχαν ελαφρώς…κουφάνει σε σχέση με το 20ετές παρελθόν του στην βιομηχανία. Σήμερα πλέον, στα 52 του από τις αρχές του μήνα, η ιδιότητα που τρέχει παράλληλα είναι αυτή του «φιλανθρώπου», μέσω του ιδρύματός του, «just keep livin», ιδρύματος που έχει μαζέψει περίπου 8 εκατομμύρια δολάρια για τα θύματα ανακούφισης του Τέξας από καιρικά φαινόμενα – δείτε εδώ. Ιδρύματος που εν γένει ασχολείται με «παιδιά ενός κατώτερου θεού» και την δυνατότητα στήριξης, ενίσχυσης και οργανικής ένταξής τους στην κοινωνία.
Για τον ηθοποιό η υπόθεση αυτή ξεκίνησε ενεργά πίσω στο 2008 και σταδιακά διευρύνθηκε σε ποικίλα προγράμματα, όπως αυτό (40 Title I schools), που συνδέεται με σχολεία που επιδοτούνται ομοσπονδιακά επειδή το 40% των μαθητών τους προέρχεται από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος. Το Πρόγραμμα αφορά, μέχρι στιγμής, σε 14 πόλεις.
Η φιλανθρωπική ενασχόληση του ΜακΚόναχι ενδιαφέρεται για την πνευματική και σωματική υγεία των παιδιών, συνήθως που έχουν περάσει κάποια απώλεια ή έχουν χρόνια προβλήματα προσαρμογής. Σχεδόν το 100% των συμμετεχόντων ανήκαν στην τυπική πληθυσμιακή ομάδα που παρατά το σχολείο. Η βελτίωση μέσω των προγραμμάτων του just keep livin είναι μετεωρική.
Ολόκληρη η συνέντευξη του ηθοποιού στο Hollywood Reporter την περασμένη εβδομάδα βρίσκεται εδώ.
Η εξέλιξη έκτοτε συνέβη χθες ωστόσο, όταν ο Μάθιου αποφάσισε να τελειώσει, αρνητικά, την ιστορία που τον συνέδεε άρρηκτα με κάθοδο στις εκλογές για Κυβερνήτης του Τέξας, όπου σύμφωνα με δημοσκοπήσεις είχε σαφές προβάδισμα απέναντι στον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών και θα διέλυε αυτόν των Δημοκρατικών.
Ωστόσο ο αγαπητότατος ΜακΚόναχι, σύμφωνα με αναλυτές και, μάλλον τελικά και το δικό του σκεπτικό, λένε ότι το καθαρό και σαφώς ευμενές προφίλ του ονόματός του, συν τις αγαθοεργίες της οργάνωσής του, πιθανότατα θα δεχόταν τα αναμενόμενα χτυπήματα μιας δημόσιας πολιτικής αντιπαράθεσης, και δη ακομμάτιστης, αφού έτσι ασπίλωτο παραμένει το προφίλ του μέχρι σήμερα.
Φυσικά ο «ΜακΚόναχι εδώ», όπως ξεκινά στο 3λεπτο βίντεό του, θα «εξακολουθήσει να εργάζεται και να επενδύει σε εκείνους που είναι ηγέτες και βοηθούν τους ανθρώπους να πετύχουν τη ζωή, οργανισμούς με αποστολή την υπηρεσία, το χτίσιμο εμπιστοσύνης, την ευημερία» και, αναπόφευκτα, ανάμεσα στις δύο αμερικανικές σημαίες, εξακολουθεί να παιανίζει το «αμερικανικό όνειρο». Στην αρχή του «Λύκου της Γουόλ Στριτ» τα έλεγε λίγο καλύτερα περί του Ονείρου αυτού.
Έντιμο, καλό παιδί μοιάζει ο δικός μας ο Μάθιου, αν και πρέπει να αναφερθεί ότι με όλες αυτές τις ενασχολήσεις, και δυστυχώς ότι μετά τα 50 πιάνεσαι για γέροντας συνήθως στην «Μέκκα», το φιλμικό του πρόγραμμα είναι εξαιρετικά χαλαρωμένο με μοναχά μία ταινία στο άμεσο μέλλον, το «Sing 2».
