Το «Δυο Εισιτήρια για Κυκλάδες» («Les Cyclades») είναι προορισμένο να ιδωθεί σε κάποιον θερινό κινηματογράφο, συνοδεία μπύρας και τυρένιων νάτσος, αφού πρόκειται για μια ταινία γυρισμένη στα ελληνικά νησιά, που ακολουθεί την μετά από χρόνια, περιπετειώδη επανένωση δυο φιλενάδων, της συντηρητικής Μπλαντίν (Ολίβια Κοτ) και της έξω καρδιάς Μαγκαλί (Λορ Καλαμί), κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών τους διακοπών στην Ελλάδα.
Το ΣΙΝΕΜΑ είχε την χαρά να συναντήσει τον σκηνοθέτη και την πρωταγωνίστρια της ταινίας στο πλαίσιο του 23ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος, οπότε ακολουθεί μία κουβέντα με αέρα ελληνικό, διάθεση καλοκαιρινή και στόφα κωμική!
κεντρική φωτογραφία άρθρου: credit Yannis Zindrilis
Πως προέκυψε η ιδέα για την ταινία και γιατί αποφασίσατε τα γυρίσματα να πραγματοποιηθούν στην Ελλάδα;
Φιτουσί: Αρχικά ήθελα να κάνω μια κωμωδία και γενικά μια ταινία αισιόδοξη, γιατί πιστεύω πως το κοινό έχει ανάγκη από αυτό. Αποφάσισα λοιπόν να «φύγω» από το κλασικό μοντέλο «κωμωδία με δυο άντρες» και να κάνω μια ταινία με δυο γυναίκες για αλλαγή, αλλά και γιατί μου αρέσει πάρα πολύ να εξερευνώ τους γυναικείους χαρακτήρες. Αυτές οι δυο φίλες λοιπόν, που από έφηβες είχαν ως όνειρο να κάνουν μαζί ένα ταξίδι στην Αμοργό, βρίσκονται τελικά μαζί και το ξεκινάνε. Οι γυναίκες αυτές είναι συνομήλικές μου και θυμάμαι και εγώ όταν είχα κάνει παλαιότερα ταξίδια στην Ελλάδα, αλλά και τώρα είδα ότι στην Αμοργό, ας πούμε, η ανάμνηση της ταινίας «Το Απέραντο Γαλάζιο» του Λυκ Μπεσόν ήταν πολύ παρούσα – στα ξενοδοχεία, στο καφενείο που λέγεται «Le Grand Bleu», παντού – οπότε μου άρεσε αυτή η ιδέα να ξαναγυρίσω σε αυτό το νησί το οποίο μέσα από την ταινία το αγαπήσαμε πολύ και στην Γαλλία και μου φάνηκε μια ωραία ιδέα να ξαναβρούν οι ηρωίδες, το όνειρο ου της εφηβείας σε αυτό το νησί.
Ολίβια Κοτ, Λορ Καλαμί, Κρίστιν Σκοτ Τόμας, Πάνος Κορώνης στις «Κυκλάδες»
Πως ήταν η εμπειρία σας από τα γυρίσματα εδώ; Υπήρξε κάποιο ευτράπελο στα γυρίσματα ή κάποια στιγμή που να θυμάστε εντονότερα;
Φιτουσί: Η ταινία είναι συμπαραγωγής Γαλλίας-Βελγίου-Ελλάδας (σε παραγωγή της Blonde) και η αλήθεια είναι πως όταν βρεθήκαμε όλοι στο σετ μαζί με τους Έλληνες και το ελληνικό συνεργείο, περάσαμε πάρα πολύ ωραία. Από άποψη γυρισμάτων η ταινία είναι αρκετά σύνθετη, για παράδειγμα χρειάστηκε να αλλάξουμε τέσσερα, διαφορετικά νησιά για τα γυρίσματα, οπότε εκεί υπήρχαν στιγμές στρες για να τελειώσουμε τις λήψεις, να δούμε αν θα προλάβουμε το πλοίο κτλ. Αισθανθήκαμε όμως μια μεγάλη ελευθερία με το γύρισμα στην Ελλάδα, γιατί, ας πούμε στην Αυστρία που έκανα ένα γύρισμα, εκεί σου δίνουν ένα πλάνο και σου λένε «εδώ θα μπει ένα Χ και εδώ πρέπει να βάλεις την κάμερα», και στο Παρίσι το κάνουν αυτό, εκεί όμως αν η κάμερα μπει λίγο πιο δεξιά ή λίγο πιο αριστερά, δεν θα σου πει κανείς τίποτα, ούτε και στην Ελλάδα. Στην Αυστρία όμως υπάρχει ένας άνθρωπος συγκεκριμένα που κάνει μόνο αυτή τη δουλειά, ελέγχει αν η θέση της κάμερας είναι πάνω στο σημάδι, συνεπώς σε σχέση με αυτό και ειδικά στην Ελλάδα αισθάνθηκα πολύ ελεύθερα. Από την άλλη μια κωμωδία είναι ένα δύσκολο γύρισμα, γιατί γελάς την ώρα της λήψης, αλλά μετά υπάρχει ένα στρες για να προλάβεις τις υπόλοιπες σκηνές. Ο κόσμος θα νόμιζε ότι είναι πολύ πιο εύκολο να σκηνοθετήσεις μια κωμωδία αλλά στην ουσία δεν είναι, σίγουρα περνάς καλύτερα όταν γυρίζεις ένα δράμα, γιατί εκεί είναι όλοι συγκεντρωμένοι για τη λήψη και μετά το συνεργείο μπορεί να γελάσει και να χαλαρώσει, αλλά στην κωμωδία συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Ολίβια Κοτ (credit: Yannis Zindrilis)
Κοτ: Τι να πω τώρα για εμένα!; Αυτά που θα ήθελα να πω έχουν να κάνουν όλα με φλερτ και δεν μπορώ να τα πω! (γέλια). Πάντως για εμένα ήταν μια φανταστική εμπειρία γιατί μου αρέσει πάρα πολύ η Ελλάδα. Την πρώτη φορά που ήρθα ήμουν δεκατριών ετών και έχω ξανάρθει πολλές φορές από τότε, αλλά πάντα την έβλεπα στερεοτυπικά ως την χώρα με τα όμορφα, μικρά, λευκά σπιτάκια, τα νησιά κτλ. Σε αυτό το γύρισμα επειδή είχα την δυνατότητα να έρθω σε επαφή με ανθρώπους και έζησα και μια πολύ ωραία ιστορία αγάπης με έναν Έλληνα, μου άλλαξε όλη η οπτική και από την Γαλλίδα που λατρεύει την Ελλάδα ως τουρίστρια, μπήκα μέσα σε πιο συγκεκριμένα πράγματα, έμαθα για την νεότερη Ιστορία, μπόρεσα να δω διαφορετικά την Ελλάδα και τώρα είναι μια χώρα που θέλω να την εξερευνήσω ακόμα περισσότερο. Ευχαριστώ λοιπόν την Ελλάδα και αυτό το γύρισμα γιατί μου προσέφερε αυτή την υπέροχη ιστορία έρωτα. Κατάλαβα επίσης ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη αντίδραση στα δυο φύλα εδώ, δηλαδή ανάμεσα στις νέες κοπέλες και τα αγόρια υπάρχει μια κατάσταση έως και «πολεμική» θα την χαρακτήριζα, γιατί καταλαβαίνω ότι η Ελλάδα είναι μια συντηρητική χώρα όπου η πατριαρχία έχει πολύ δυνατή θέση. Η επαφή μου με τους ανθρώπους εδώ με έκανε να αντιληφθώ αλλιώς τα πράγματα και να τα φέρω πλέον μέσα μου. Από ευτράπελα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων έχω πολλά, αλλά είναι όλα πικάντικα και δεν μπορώ να τα πω τώρα, αλλά αν πιούμε το βράδυ κανένα ποτό, γιατί τώρα είμαι πολύ ξενέρωτη, μπορώ να τα πω όλα, χωρίς όμως το μαγνητόφωνο! (γέλια).
Μαρκ Φιτουσί (credit: Yannis Zindrilis)
Βλέπουμε στην ταινία ότι οι δυο πρωταγωνίστριες είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες μεταξύ τους, γεγονός που κάνει την σχέση τους αρκετά συγκρουσιακή. Στην πραγματικότητα, πιστεύετε πως οι διαφορές μας ως άνθρωποι είναι ικανές να χτίσουν πιο γερές βάσεις στις μεταξύ μας σχέσεις, είτε φιλικές, είτε ερωτικές;
Κ: Θα ξεκινήσω λέγοντας πως εμένα ο χαρακτήρας μου στην πραγματικότητα είναι περισσότερο σαν αυτόν της Μαγκαλί, δηλαδή είμαι ακατάστατη, απρόβλεπτη, παρορμητική, κάνω τρέλες, έτσι είμαι. Στην ζωή μου έχω πολλές γυναίκες φίλες και έχω όλη τη «γκάμα», έχω δηλαδή φίλες που μου μοιάζουν και έχω και φίλες που μοιάζουν περισσότερο με την Μπλαντίν, δηλαδή είναι πιο ήρεμες, πιο σταθερές, με πρόγραμμα κτλ. και πρέπει να πω ότι μου αρέσουν και τα δυο γιατί αν δεν είχα το ένα θα βαριόμουν αν δεν μπορούσα να κάνω τις τρέλες μου, αλλά μου αρέσει και το γεγονός πως έχω φίλες που μου βάζουν κάποια όρια. Θεωρώ ότι στην φιλία είναι πιο εύκολο να σου αρέσουν οι διαφορές και οι ομοιότητες των φίλων σου σε σχέση με εσένα, γιατί φίλους μπορείς να έχεις πολλούς, στον έρωτα όμως είναι δυσκολότερο αφού έχεις έναν σύντροφο – καλώς, κακώς έναν έχεις! – οπότε αν αυτός είναι πολύ σχολαστικός, για παράδειγμα και χωρίς πλάκα ή αν από την άλλη έχει έναν χαρακτήρα σαν τον δικό μου, θα γίνει χαμός! Θεωρώ ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη διαφορά ως προς τις φιλικές και τις ερωτικές σχέσεις, το γεγονός ότι στον έρωτα πρέπει να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο που να σου ταιριάζει πραγματικά.
Από την προβολή της ταινίας «Κυκλάδες» στον κινηματογράφο Δαναό (credit: Vangelis Patsialos)
Υπάρχει κάποια συμβουλή που θα δίνατε στους χαρακτήρες της Μπλαντίν και τις Μαγκαλί αναφορικά με το τι θα μπορούσαν να αλλάξουν προκειμένου να φτιάξουν την μεταξύ τους σχέση;
Φ: Όσον αφορά στην Μπλαντίν η συμβουλή που θα της έδινα θα ήταν να προσπαθήσει να αποδέχεται λίγο περισσότερο τους άλλους, να μπαίνει στην δική τους θέση και να μη θεωρεί πως όλα τα πράγματα είναι προδιαγεγραμμένα με τον τρόπο που η ίδια έχει σκεφτεί. Το θέμα είναι πως στο πέρας της ταινίας η Μπλαντίν θα αλλάξει αρκετά και θα μπορέσει να δει διαφορετικά τα πράγματα, ο κόσμος πλέον για την ίδια θα είναι αλλιώς. Όσο για την Μαγκαλί, στην πραγματικότητα δεν έχω καμία συμβουλή να της δώσω, μάλλον εκείνη θα έπρεπε να μου δώσει μια συμβουλή, γιατί βρίσκω πως είναι πολύτιμο το να μπορεί κανείς να διατηρεί αυτή την εφηβική ενέργεια και την χαρούμενη διάθεση για ζωή!
Κ: Στην Μπλαντίν δεν θα έδινα καμία συμβουλή, αλλά αν είχα μια Μπλαντίν στην ζωή μου – όπως και έχω δηλαδή – πάντα φροντίζω να τις προκαλώ, να τις ξαφνιάζω, να τις κάνω να γελάνε, να αισθάνονται την χαρά της ζωής για να εξερευνούν, όσο μπορούν και τα δικά τους προσωπικά όρια.
INFO
Η ταινία «Δυο Εισιτήρια για Κυκλάδες» κυκλοφορεί στις αίθουσες 13 Ιουλίου από την Weird Wave.
