Υπάρχουν θεατές που δεν τους αρέσει ο τρόμος, απορίας άξιον γιατί διαβάζουν ακόμα αυτές τις γραμμές (ευχαριστούμε όμως). Υπάρχουν κι άλλοι που είναι εθισμένοι στο σινεμά του Φανταστικού. Η πλάκα αρχίζει, αν και ομολογουμένως δεν είναι ακριβώς αστείο όταν συμβαίνει, όταν λόγω της ταινίας, αλλά και λόγω συγκυριών που συνοδεύουν την προβολή της, καταφεύγεις με τρόμο (…) στο τηλεχειριστήριο να πατήσεις ένα πολυπόθητο στοπ. Οι δημιουργοί της ταινίας τα έχουν καταφέρει καλά, μάλλον.
Ο Κινγκ, ο τελευταίος άνθρωπος βέβαια που θα σου πει ότι δεν φοβάται (άλλωστε γι' αυτό είναι ίσως και τόσο αποτελεσματικός και πολυγραφότατος συγγραφέας), μίλησε στην εκπομπή του Ιλάι Ροθ «Η Ιστορία του Τρόμου», και αναφέρθηκε στην ταινία που του έκανε τη ζημιά και τις περιστάσεις που την συνόδευαν. Περί του «Blair Witch Project» η κουβέντα.
«Την πρώτη φορά που το είδα ήμουν στο νοσοκομείο, με φάρμακα, μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα που κόντεψε να μου στοιχίσει τη ζωή», λέει ο συγγραφέας. Ο γιος μου μού έφερε ένα VHS λέγοντάς 'αυτό πρέπει να το δεις'. Στα μισά του είπα να το κλείσει, φρίκαρα πολύ».
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κινγκ αναφέρεται στο έργο των Ντάνιελ Μίρικ και Εντουάρντο Σάντσεζ, την ταινία που άλλαξε το παχνίδι στην ιστορία του τρόμου και δικαιωματικά κατέχει ιστορική θέση στο είδος. Έχει και στο παρελθόν αναφερθεί στο πόσο «αληθινή» τη νοιώθεις, στο πόσο «μοιάζει με εκείνους τους εφιάλτες που σε κάνουν να ξυπνάς και να κλαις από ανακούφιση που ξύπνησες».
Να θιυμίσουμε, ή να ενημερώσουμε όσους δεν είχαν ακόμα την τύχη (ξανασκεφτείτε το), ότι η ταινία των Μίρικ/Σάντσεζ ήταν σε κρίσιμο μέρος αυτοσχεδιαστική (όπερ σημαίνει βασάνισαν και λίγο τους ανυποψίαστους ηθοποιούς τους) και πρακτικά καλωσόρισε το είδος του found footage για ένα πολυπληθές κοινό, όντας και μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες όλων των εποχών στην σχέση προϋπολογισμού/εισπράξεων. Ήταν επίσης μια απολύτως ριζοσπαστική ταινία στον τρόπο που είχε τότε πλασαριστεί μέσω διαδικτύου, ιδιοφυές μάρκετινγκ στ' αλήθεια. Αναπόφευκτα γνώρισε εκατοντάδες απομιμήσεις και ελάχιστους, αλλά υπαρκτούς, αξιόλογους ακολούθους.
