Το σινεμά χρειάζεται τον…εαυτό του για να πάει μπροστά, ακριβώς όπως κάθε τι καλλιτεχνικό (και όχι μόνο) χρειάζεται να ρίξει μια ματιά πίσω για να κινήσει για το μέλλον του. Αυτή είναι μια βασική αρχή, που ποιος δεν την γνωρίζει, αν και εκεί πέρα στα πλατώ του Τοντ Φίλιπς, το σινεμά-αναφοράς του '70 και των δημιουργών του (όχι μόνο στο '70) φαίνεται να επηρεάζει λίγο παραπάνω. Σε βαθμό να αιμοδοτεί το αισθητικό πλαίσιο των «Joker».
Ο πρώτος «Joker», παρότι αναμφισβήτητα (για τον υπογράφοντα) μια ταινία της εποχής της, με κρίσιμο βλέμμα πέρα από αυτήν, ρίζωσε στην ατμόσφαιρα του «Ταξιτζή» και του «Βασιλιά της Κωμωδίας», με το δεύτερο ειδικά να πριμοδοτείται ανοιχτά σε μια αποδομητική σκηνή. Τώρα, λένε οι ειδήσεις, σειρά έχει μια ταινία-κόσμημα, του Φράνσις Φορντ Κόπολα, μια ταινία που αδικείται από την ιστορική της θέση στα επίσημα κιτάπια, μια ταινία όμως που έχει μια θέση στην καρδιά πολλών από τους λίγους θεατές της.
Καθώς λοιπόν το «Joker: Folie à Deux» θα είναι μιούζικαλ (και δη…υπερηρωικό!), φαίνεται να έχει πέσει η ιδέα να θυμηθεί στην σύστασή του, φωτογραφική και σκηνογραφική, εκείνη την απολύτως ιδιαίτερη εικαστικά ταινία που ο Κόπολα είχε σκαρφιστεί εξ ολοκλήρου στο στούντιο, με όλο το ρομάντζο της ρετροφουτουριστικής της «κλειστοφοβίας».
Βρίσκουμε ενδιαφέρουσα την επιλογή, βρίσκουμε ίσως και συγκινητική την κίνηση του Φίλιπς να υπενθυμίσει μια λογική σινεμά απέραντα μακριά από αυτούς που βλέπουν ταινίες συνοψισμένες στο metacriritc τους. Ίσως του βγει, μακάρι να του λειτουργήσει. Άλλωστε να αναγνωριστεί το «One From the Heart» δεν πρέπει να το περιμένει κανείς, η ταινία πιστεύει σε άλλον θεό έτσι κι αλλιώς.
Πάντως ο Λόρενς Σερ, φωτογράφος και του δεύτερου «Joker» δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η ταινία του Κόπολα χρησίμευσε ως σημείο αναφοράς, ενώ σε συζήτηση με τον Μαρκ Φρίντμπεργκ, σκηνογράφο και του σίκουελ, το σκηνικό του Ντιν Ταβουλάρις έχει μελετηθεί.και χρησιμεύει σαν «τροφή», όπως λέει ο Σερ.
Nα θυμηθούμε το «One From the Heart» και για έναν ακόμα, αυτή τη φορά λυπηρό, λόγο. Αποχαιρετίσαμε προχθές τον πρωταγωνιστή του, Φρέντερικ Φόρεστ, έναν ηθοποιό παρόντα σε πρώιμους Κόπολα, ακόμα και μέσα στην δεκαετία του '80, έναν ωραίο τύπο που κάποτε συνιστούσε μια υπόσχεση που στην μέγγενη της βιομηχανίας τελικά δεν ευδοκίμησε. Όμως για λίγους από εμάς, εκείνο το σερί στην Αποκάλυψη Τώρα, στη Συνομιλία, πρωταγωνιστικά βέβαια στο One From the Heart και στον Χάμετ του Βέντερς, στο Τάκερ, ακόμα και αργότερα στο Two Jakes (την συνέχεια της Chinatown που υπέγραψε ο Νίκολσον) ή το Μουσικό Κουτί του Γαβρά ή και το Falling Down του Σουμάχερ, o άνθρωπος είχε τη φάτσα, είχε το no more fucks left to give που τόσο ταίριαζε στην μεγάλη εκείνη δεκαετία που τον ανέθρεψε. Θα τον θυμόμαστε πάντα.
Το φάντασμά του ίσως θα πλανάται λοιπόν και στο καινούργιο Joker, το οποίο ως καλώς γνωρίζουν οι φανς του, έρχεται τον Οκτώβριο του 2024.
