Πρέπει να φοράς τα παπούτσια των άλλων. Που θα ρωτήσουν «και τις μας ενδιαφέρει μια είδηση για έναν σκηνοθέτη που έχει να κάνει ταινία από το 2010 και που η τελευταία του επιτυχία αριθμεί ήδη 28 έτη;». Και μετά πρέπει να βγάλεις τα παπούτσια των άλλων και να ξαναφορέσεις το σωστό νούμερο: Οτιδήποτε για τον Τζον Κάρπεντερ μας ενδιαφέρει, ναι ακόμα και τα παραλειπόμενα των από 6ετίας συναυλιών του. Διότι για τους δρομείς και εκδρομείς που γεννήθηκαν στην μακρινή προ-80ς αρχαιότητα, οι ταινίες του είναι σύμφυτες με την κινηματογραφική ενηλικίωση και την ομορφιά της (μιας κάποιας) αφέλειάς της. Αφέλειας όχι κινηματογραφικής, αυτή είναι καρπεντερικά σοφή, αλλά των χρόνων που συνέβη.
Γελάς λιγάκι που τα ξένα ειδησεογραφικά site μιλούν για τον σκηνοθέτη της «Απόδρασης από τη Νέα Υόρκη» και του «Χαμού στην Τσάιναταουν». Όχι γιατί και αυτά δεν είναι απολαυστικά, αλλά γιατί ο θρίαμβος που έχει προηγηθεί στην δεκαετία του '70 ή κάποιες άλλες στιγμές της δεκαετίας του '80 (και βέβαια το «Στόμα της Τρέλας» του '94, ή, επειδή υπάρχει και λόξα, το πιο πρόσφατο «The Ward» του 2010), επεξηγούν γιατί μας απασχολεί και ένας εκ των απολύτως μεγίστων, αν επιτρέπεται ο πλεονασμός, σκηνοθετών/συνθετών της ιστορίας του σινεμά. Οπότε λοιπόν:
Coming SOON!
Storm King Presents – John Carpenter Live: Behind The Scenes.
• Get an exclusive look at life on the road, during my 2016 world tour
• Never before seen interviews with the band and crew
• Live rehearsals
• Signings & more
Directed by – @stormkingskc pic.twitter.com/0uDjkoG6ai
— John Carpenter (@TheHorrorMaster) December 30, 2021
Το 2016 ο Κάρπεντερ βγήκε στον δρόμο για να παίξει τις μουσικές από τις ταινίες του (και όχι μόνο, το 2021 ήταν ο συνθέτης του δεύτερου νέου «Halloween», ας πούμε). Κι ο άνθρωπος έχει δικό του μινιμαλιστικό βάρος στην ιστορία της χρήσης του συνθεσάιζερ στο σινεμά, ίσως όχι στο αναγνωρισμένο διαμέτρημα του Βαγγέλη Παπαθανασίου, αλλά στην περιοχή αυτή και οπωσδήποτε με ένα cult βάρος που μάλλον υπερβαίνει τον οποιονδήποτε.
Το ντοκιμαντέρ «John Carpenter Live: Behind The Scenes», όπως το προλογίζει πιο πάνω στο twit του ο δημιουργός, περιέχει συνεντεύξες, πρόβες, τη ζωή στο δρόμο όπως την αποφάσισε ο 70άρης τότε JC και, βέβαια, την μουσική από έργα όπως τα «Η Νύχτα με τις Μάσκες», «Η Ομίχλη», «Η Απόδραση απόι τη Νέα Υόρκη», «Ο Πρίγκιπας του Σκότους», το «They Live», η «Επίθεση στο Σταθμό 13» και πολλά ακόμα. Κι όλα τους μαρτυρούν, με τον πιο απλό, ευθύ (και ιδιοφυή) τρόπο την σύμφυτη σχέση της κινηματογραφικής ιστορίας/αφήγησης με την μουσική προγραμματικότητα.
Δώρο.
