Η Τζέιν Φόντα είναι από τους τελευταίους μιας εποχής. Καθότι βαίνουσα στα 88 της, ακμαία και ακατάβλητη πάντως, «ήταν εκεί» όταν ο Μακαρθισμός σάρωνε την κινηματογραφική βιομηχανία της Αμερικής, ήταν εκεί όταν το Κίνημα των Πολιτικών Δικαιωμάτων έζησε την πιο ελπιδοφόρα στιγμή του (ήταν εκεί κι όταν πρωτοεμφανίστηκε και συνόψισε καλλιτεχνικά το Κίνημα αυτός για του οποίου την υπόδυση πήρε SAG ο Τιμοτέ Σαλαμέ), ήταν εκεί σε οτιδήποτε χαρακτήρισε τις ΗΠΑ στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα – και όχι δεν ξεχνά κανείς (ούτε η ίδια) και ότι σύγχυσε την αντιπολεμικότητά της με το ότι φωτογραφιζόταν με αντιαεροπορικά Βιετναμέζων στο Ανόι. Όλοι έχουν αντιφατικές όψεις, όλοι κάνουν λάθη, αυτό που μετράει είναι να…μετράνε τα λόγια τους και να λένε το σωστό. Είναι σχετικό το σωστό; Μεγάλη συζήτηση. Ας συμφωνήσουμε όμως ότι οι άλλοι «δεν είναι κόλαση» αλλά κάτι για το οποίο πρέπει να νοιαζόμαστε.
Αυτό είπε η Τζέιν παραλαμβάνοντας το Βραβείο Συνεισφοράς, και κέρδισε και κάποιους από εμάς που δεν είμαστε αναγκαστικά κι εν συνόλω με το μέρος της. «Πρέπει να υπάρχει συμπόνια. Οι ηθοποιοί αυτό κάνουμε, αυτό δημιουργούμε. Κατανόηση για το άλλον. Η συμπόνια δεν είναι αδυναμία και δεν είναι woke. Το οποίο παρεμπιπτόντως σημαίνει να δίνεις δεκάρα για τους άλλους.»
Σε έναν τυπικά ζωηρό λόγο η Φόντα σκιαγράφησε το πολιτικό περιβάλλον και αιτήθηκε «να μην κρίνουμε, αλλά να ακούμε εγκάρδια ακόμα και αυτούς με άλλη πολιτική πεποίθηση». Στάθηκε φυσικά παρά τω πλευρώ των συνδικάτων, πάντοτε υπήρξε υποστηρίκτρια, και τόνισε ότι μας «φέρνουν κοντά, δημιουργούν μια κοινότητα και ενδυναμώνουν. Κοινότητα σημαίνει ισχύς», είπε.
Στην ομιλία της μίλησε και για την διαδρομή της, για το ομολογουμένως ασύνηθες (και εν γένει καταστροφικό σε μια καριέρα) της πρώιμης εγκατάλειψης της δουλειάς της και την επιστροφή της 15 χρόνια αργότερα (από το 1990 έως το 2005 απείχε), υπενθύμισε και εποχές κρίσης που έζησε εκ των έσω και εποχές αντίστασης του Χόλιγουντ – αυτά σηκώνουν πολλή κουβέντα, ιδίως τα αναφερόμενα στον μακαρθισμό. Ήταν γενικά ένας «λόγος Τζέιν Φόντα», μιας σπουδαίας ακτιβίστριας που ποτέ δεν θα το βάλει κάτω κι ας έχει κανείς να της προσάψει σοβαρές αντιφάσεις. Άλλωστε πόσοι, ιδίως στην ηλικία της, μπορούν να….κοκορευτούν 5 συλλήψεις σε μια χρονιά (2019);
Έκλεισε μιλώντας με αισιοδοξία: «Δεν πρέπει, ούτε για για στιγμή, να κοροϊδευόμαστε για το τι συμβαίνει. Τα πράγματα είναι απολύτως σοβαρά. Δεν πρέπει να απομονωθούμε. Πρέπει να είμαστε μαζί. Πρέπει να βοηθήσουμε τους ευάλωτους. Να βρούμε τρόπους να προβάλλουμε ένα εμψυχωτικό όραμα μέλλοντος.»
