Εγρήγορση
Το «Inception» είναι το τρίτο σάουντρακ που υπέγραψε ο Χανς Ζίμερ για ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν. Στο «Batman Begins», την πρώτη τους συνεργασία, η κατά Ντάνι Έλφμαν ταυτοποιημένη, εμβατηριακή μουσική θεματική του ήρωα, αντικαταστάθηκε από δύο νότες. Ο Ζίμερ δήλωνε πως ο ήρωας ήταν στις απαρχές του και δεν δικαιούταν ολοκληρωμένο μουσικό θέμα. Στο «Σκοτεινό Ιππότη», έγινε περισσότερο τολμηρός και μετουσίωσε μουσικά τον Τζόκερ με παλινδρομήσεις μίας νότας. Βρίσκοντας στο στερεοτυπικό Χόλιγουντ βήμα ελευθερίας και πειραματισμών, αποφάσισε να συνθέσει το «Inception» χωρίς να δεί την ταινία, αλλά διαβάζοντας το σενάριο.
Στάδιο 1
Το κατασκοπευτικό ονειρόδραμα φαντασίας του Νόλαν, εγείρει σινεφιλικές μνήμες από το υποσυνείδητο του κοινού και η μουσική του Ζίμερ οφείλει να είναι η μεταβατική φάση από την εγρήγορση στον πολυσυλλεκτικό κόσμο της ταινίας. Η προφανής χρήση του «Je Ne Regrette Rien» της Edith Piaf στο σενάριο, εμποτίζει τον μουσικό πυρήνα της ταινίας καθολικά. Το βασικό θέμα με τη στιβαρή ενορχήστρωση είναι ουσιαστικά η πασίγνωστη εισαγωγή του τραγουδιού σε χαμηλότερη τονική κλίμακα και ρυθμό. Το «Half Remembered Dream» συστήνει το μοτίβο που εμπλέκει δημιουργικά τη σεναριακή ιδέα με τη μουσική συνοδεία και εισάγει ακροατή και κοινό με τρόπο που προσομοιάζει το στάδιο 1 του ύπνου (μείωση του μυϊκού τόνου).
Στάδιο 2
Το «Inception» προχωρεί στο στάδιο 2, παρουσιάζονται διαρκώς αυξανόμενες επιδράσεις ηλεκτρονικών καταβολών, κύματα οργιαστικών εγχόρδων και κιθαριστικών σόλο. Ο Ζίμερ κατάφερε να πείσει τον Τζόνι Μαρ, τον κιθαρίστα των Smiths να συμβάλει στο ηχητικό τοπίο. Στο «Dream Is Collapsing» και ειδικότερα στο «Dream Within A Dream» η παρουσία του Μαρ είναι διακριτική και υπηρετεί την ιδέα των απρόσκοπτων μουσικών θεμάτων. Το σάουντρακ απενδύεται ολοκληρωτικά την αυστηρή σύνδεση με τη σκηνή. Γίνεται επικουρικός χαρακτήρας κι όχι συνοδεία.
Στάδια 3 και 4
Στο συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας φωλιάζει ένα ρομάντσο. Ο χαρακτήρας του Ντι Κάπριο προβάλλει συνεχώς στο υποσυνείδητό του τη μνήμη της αδικοχαμένης γυναίκας του. Ο Ζίμερ βρίσκει τις ηλεκτρονικές συγγένειες με τον Vangelis και παραδίδει τα «Old Souls» και «Waiting For A Train» με σκοπό να συνθέσει (#diplhs) τον ηχητικό σχεδιασμό της ταινίας με τα μαθηματικά και τη μουσική.
Στάδιο REM
Κατά τον REM ύπνο παρατηρείται αιφνίδιος αποσυγχρονισμός του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος. Κάπως έτσι προκύπτει το «Mombasa», μια φρέσκια ανάγνωση στο χαρακτηριστικό δείγμα της πομπώδους γραφής του Ζίμερ. Ο ίδιος ποτέ δεν έκρυψε τις επιρροές του Βάγκνερ και ειδικά του Χολστ στη δουλειά του. Εδώ ο Τζόνι Μαρ έχει ξανά κύριο ρόλο, αγωγής του ρυθμού. Ο παράδοξος ύπνος REM σχετίζεται με την εμφάνιση των ονείρων. To θεματικό άλμπουμ – μιας και είναι προφανές πως δεν μιλάμε για σάουντρακ με την αυστηρή έννοια – ολοκληρώνεται με το «Time». Θιασώτες της «Λεπτής Κόκκινης Γραμμής» και του «Κώδικα Ντα Βίντσι» θα αναγνωρίσουν την τεχνική της πολλαπλής ενορχηστρωτικής/μελωδικής επίστρωσης του Ζίμερ που οδηγεί το «Inception» στο φινάλε του.
Τελικά ταινία και μουσική θα ολοκληρώσουν τον κύκλο τους με ένα «κλείσιμο του ματιού». Το σάουντρακ ξεκινά και τελειώνει με την ίδια νότα.
