Κάτι τρέχει με την Μάργκο. 10 χρόνια πριν ήταν «ένα ακόμα ωραίο πρόσωπο» στον «Λύκο της Γουόλ Στριτ» του Μάρτιν Σκορσέζε και ήδη πλέον αριθμεί credits, χολιγουντιανή ισχύ και «Barbie» που την φέρνουν στο τραπέζι των μεγάλων παιδιών της βιομηχανίας. Αυτά τα πράγματα δεν κρατάνε απαραίτητα πολύ, όμως η Ρόμπι φαίνεται και αποφασισμένη και καταρτισμένη για την υπόθεση αυτή. Και τώρα, θέλει να σταθεί και πίσω από την κάμερα.
«[…] Σαν ηθοποιός δουλέυω με λαμπρούς σκηνοθέτες βλέποντας πώς το κάνουν, Είναι σαν να έχεις πρώτη σειρά κάθισμα στο καλύτερο masterclass του κόσμου. Οπότε είναι πραγματικός πειρασμός να συνεχίσω να δουλεύω ως ηθοποιός. Αλλά η σκηνοθεσία είναι μια πολύ προσφιλής μου φιλοδοξία», δηλώνει.
Με την LuckyChap, την εταιρεία παραγωγής της, η Ρόμπι παρήγαγε την «Barbie» και το «Saltburn» για την χρονιά που πέρασε, ενώ ήταν πίσω και από το «I, Tonya» που την καλησπέρισε σε μια άλλη κατηγορία καλλιτεχνικών προσδοκιών ως ηθοποιό.
Στο παλμαρέ της LuckyChap το βλέμμα είναι προσηλωμένα στο σινεμά θηλυκών δημιουργών – και όχι μόνο: «Έχουμε μια κλίση σε ηθοποιούς που γίνονται σκηνοθέτιδες/σεναριογράφοι, με τις Ολίβια Γουάιλντ, Γκρέτα Γκέργουιγκ, Έμεραλντ Φενέλ και Μέγκαν Παρκ. Είναι η «αδυναμία» μας. Και είμαστε πολύ ξεκάθαρες στο γιατί ξεκινήσαμε την εταιρεία και ποια θα είναι πάντα η πυξίδα μας. Θέλουμε να σπάσουμε φράγματα με το γυναικείο ταλέντο και αν το σχέδιο δεν μας καλύπτει σε αυτό τότε αυτό το σχέδιο δεν είναι για εμάς.»
Με το καλό φίλη Μάργκο μας, η Ωκεανία είναι δυνατή μπροστά στην κάμερα δεκαετίες τώρα, λείπει όμως σαφώς η παρουσία μιας από αυτές και στα δωμάτια που χτίζεται το χολιγουντιανό προϊόν της νέας εποχής. Αν την δείτε και στην κουβέντα του Hollywood Reporter, την οποία δημοσιεύουμε σήμερα, είναι σαφές ότι έλκεται από την παραγωγή. Και η αλήθεια είναι ότι μπροστά στο σημερινό χάλι των executives, ηθοποιοί που στρέφονται στην παραγωγή (και την σκηνοθεσία) είναι μια κάποια σοβαρότατη καλλιτεχνική λύση. Εδώ και χρόνια, άλλωστε, κρατάει μπόσικα στο τι βλέπουμε κάθε χρόνο από το κυρίως ρεύμα.
