Οι αιμοβόροι εξωγήινοι εισβολείς έχουν την τιμητική τους το βράδυ της Παρασκευής, καθώς το «Εξωγήινο Hangover» («Grabbers») εγκαινιάζει πανηγυρικά τη μεταμεσονύχτια ζώνη των φετινών ΝΥΧΤΩΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ COSMOTE (στην αίθουσα Δαναός 1, στις 12 ακριβώς). Το ότι βρίσκουν το δάσκαλο τους από ένα χωριό Ιρλανδών (μέθυσων) ψαράδων είναι απλά ένας ακόμα λόγος για να μην χάσετε αυτή την απολαυστική κωμωδία τρόμου!
Βαδίζοντας αντάξια στα χνάρια άκρως επιτυχημένων, πρόσφατων κωμωδιών τρόμου, όπως το «Shaun of the Dead», ο Ιρλανδός Τζον Ράιτ παντρεύει b-movies επιρροές και βρετανικό φλέγμα για να μας σερβίρει μια κωμωδία τρόμου με υψηλά επίπεδα αλκοόλ και μια εξωφρενική ιδέα να παρασύρει τη δράση. Σε ένα ιρλανδικό νησάκι, τίποτα δεν μοιάζει ικανό να διαταράξει την ηρεμία των ντόπιων, που μοιράζουν το χρόνο τους ανάμεσα στις ψαρόβαρκες και την τοπική παμπ. Μέχρι που η πτώση ενός μετεωρίτη θα φέρει στην περιοχή ένα τσούρμο απρόσκλητων επισκεπτών: μοβόρικα, πλοκαμοφόρα τέρατα από το έξω διάστημα, με μοναδική αχίλλειο πτέρνα την αλλεργία στο ποτό! Καθώς ψαράδες εξαφανίζονται και φάλαινες ξεβράζονται νεκρές, ένας υπέρ του δέοντος ενθουσιώδης βιολόγος, ένας μονίμως πιωμένος μπάτσος και η νεοφερμένη, ξενέρωτη συνεργάτιδά του αποφασίζουν να προστατεύσουν τους κατοίκους και να αντιμετωπίσουν την απειλή με τον πατροπαράδοτο ιρλανδικό τρόπο που κάνει τα πάντα να φαίνονται καλύτερα: μια βραδιά ασύδοτης μπυροκατάνυξης!
Το «Εξωγήινο Hangover» προσφέρει απλόχερα σινεφίλ αναφορές σε κλασικά φιλμ όπου ο τρόμος και η κωμωδία βαδίζουν χεράκι χεράκι (όπως τα «Gremlins»), όμως η βασική του επιρροή προέρχεται αναμφισβήτητα από τις sci-fi ένοχες απολαύσεις των 50s. Σατανικοί εξωγήινοι διεκδικητές του πλανήτη μας, αλλά και εκτροχιασμένες δημιουργίες τρελών επιστημόνων, μεταλλαγμένα από τη ραδιενέργεια τέρατα ή προϊστορικά πλάσματα που ξυπνούν από τον παγωμένο ύπνο χιλιετιών για να σπείρουν το χάος και την καταστροφή, αποτελούσαν τα προσφιλή μοτίβα των ταινιών αυτών – και το νεανικό κοινό της εποχής συνέρεε στους drive in κινηματογράφους για να απολαύσει τις φτηνές ανατριχίλες τους. Με τα ενίοτε γελοία κοστούμια, τα ψωραλέα ειδικά εφέ και τα μηδαμινά μπάτζετ, οι ταινίες αυτές είναι αδύνατον να τρομάξουν τον σύγχρονο θεατή παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εκάστοτε screaming queens. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες πολλοί σκηνοθέτες θα κατέφευγαν συχνά στη νοσταλγική αυτή περίοδο για να δώσουν μια νέα (ξεκαρδιστική) διάσταση στο είδος, παρά το γεγονός ότι τα ίδια τα πρότυπά τους λειτουργούν πλέον συχνά ως πρώτης τάξεως κωμωδίες. Ιδού μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες κωμωδίες-φόρους τιμής στη γοητευτική αφέλεια των ταινιών αυτών.
Mars Attacks! (1996)
του Τιμ Μπάρτον
Πρωτοπόρος στα εξωφρενικά ευρήματα εξόντωσης της διαστημικής απειλής, ο Τιμ Μπάρτον έβαζε τους υδροκέφαλους σατανικούς εισβολείς του παραγνωρισμένου «Mars Attack!» να βρίσκουν τη νέμεσή τους στα τραγούδια του Τομ Τζόουνς! Αφού βέβαια εκείνοι είχαν εξολοθρεύσει πρώτα το μισό Χόλιγουντ με θανάσιμα ευφάνταστους τρόπους…
Attack of the Killer Tomatoes! (1978)
του Τζον Ντε Μπέλο
Υπόδειγμα ανεκδιήγητου κόνσεπτ που επισκίασε θριαμβευτικά μία ουσιαστικά κάκιστη ταινία, μετατρέποντάς την σε καλτ ορόσημο, οι μεταλλαγμένες δολοφονικές ντομάτες επέστρεψαν σε τρία σίκουελ (στο «Return of the Killer Tomatoes!» του 1988 πρωταγωνιστεί ο Τζορτζ Κλούνεϊ!) και ενέπνευσαν εξίσου παρανοϊκές απομιμήσεις όπως το «Killer Klowns from Outer Space» (1988).
Η Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά (1999)
του Πάνου Χ. Κούτρα
Η αμίμητη εγχώρια συνεισφορά στο είδος δια χειρός Πάνου Χ. Κούτρα, με τη διάσημη ελληνική σπεσιαλιτέ να σπέρνει τα δηλητηριώδη της έλαια στην Αθήνα και τον λαδερό της τρόμο ανάμεσα στους κατοίκους της, ανακατεύει μοναδικά στη φονική της μπεσαμέλ b-movies αναφορές, αλμοδοβαρική αισθητική και queer ευαισθησία.
Attack the Block (2011)
του Τζο Κόρνις
Το περσινό χιτ του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας αποτελεί το πιο εντυπωσιακό κινηματογραφικό ρετούς εξωγήινης εισβολής που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, προσγειώνοντας τους ανεπιθύμητους επισκέπτες στις κακόφημες γειτονιές του Λονδίνου και φέρνοντάς τους αντιμέτωπους με μια αποφασισμένη συμμορία πιτσιρικάδων.
Slither (2006)
του Τζέιμς Γκαν
Σε μια ενδιαφέρουσα ανατροπή σωματικού τρόμου αλά Κρόνενμπεργκ, οι εξωγήινοι, βδελλόμορφοι εισβολείς της ταινίας του Γκαν διεισδύουν παρασιτικά στους ανθρώπινους ξενιστές τους μετατρέποντάς τους σε ζόμπι. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή ενός αρκούντως αηδιαστικού αλλά άκρως διασκεδαστικού φιλμ.
