Ένας αρθούρειος μύθος, ένα αγγλοσαξονικό παραμύθι, που ο Ντέιβιντ Λόουερι ξαναβλέπει με έναν απρόσμενο τρόπο που κλίνει προς το αλλόκοτο. Που όμως θέλει να παραπέμψει η ματιά του, ποιες είναι οι θεματικές του συνιστώσες;
Γράφει ο Πάνος Γκένας στην κριτική του στο cinemagazine.gr: «Μέσα από θαρραλέες, αναστοχαστικές αντιστίξεις, ο Λόουερι «παίζει» με την ιδέα του «κεφαλιού». Η επιπολαιότητα του Σερ Γκάουεϊν, η σπατάλη των νιάτων του, η αδυναμία να αφηγηθεί μία ιστορία, είναι τα «κεφαλαιώδη» θέματα στο σενάριο του «Πράσινου Ιππότη». Στον συμβολικό πρόλογο της ταινίας το κεφάλι του Γκάουεϊν «παίρνει φωτιά», στην εισαγωγική σκηνή το κάδρο της ανοιχτής εξοχής «κλείνεται» σύντομα σε ένα δωμάτιο και πριν την πρόκληση του Ιππότη, έχει προηγηθεί η «πρόκληση» του Βασιλιά που ζητά από τον ανιψιό του μία προσωπική ιστορία για να τον γνωρίσει καλύτερα. Μόνο που ο ασήμαντος, ανόητος Γκάουεϊν δεν έχει να πει κάτι αξιόλογο μπροστά στον Αρθούρο και στους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Γι’ αυτό και αρπάζει την ευκαιρία να επιτεθεί στον απρόσκλητο επισκέπτη. Και ο Λόουερι αρπάζει μαζί του την ευκαιρία να επιτεθεί στις αισθήσεις μας με ένα οπτικό όργιο καμωμένο για την μεγάλη οθόνη.»
Στο παραπάνω εδάφιο προσθέστε το αξιολογότατο βίντεο του καναλιού Thomas Flight, υπό την υψηλή εποπτεία του Mubi, που ακολουθεί.
