«Τα καμπανάκια χτυπούν, ας ελπίσουμε να υπάρξουν δράσεις και κινητοποίηση ώστε να επιστρέψει ο κόσμος στη χειμερινή αίθουσα προτού γίνουν…καμπάνες.» Αυτό γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα, δυστυχώς, μόλις μια βδομάδα μετά οι καμπάνες μας πήραν τα αυτιά. Ναι, το κράτος πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα για την ενίσχυση της κινηματογραφικής παιδείας -ένταξη του σινεμά στο σχολικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα ίσως;- πρέπει να κηρύξει διατηρητέους χτες τους κινηματογράφους του κέντρου που κινδυνεύουν με ευθύνη δικού του φορεα και πρέπει να βοηθήσει τις δοκιμαζόμενες αίθουσες. Η παράταση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ σίγουρα είναι ένα μέτρο που βοηθά, αλλά δεν είναι αρκετό. Να πούμε, βέβαια, ότι στο πορτοφόλι του καταναλωτή δεν φάνηκε σχεδόν ποτέ αυτή η μείωση, οπότε τελικά δεν βοήθησε την προσέλευση, που είναι και το ζητούμενο.
Το γράφουμε συχνά από αυτή εδώ τη στήλη, ενώ το θερινό σινεμά έχει αποκτήσει μορφή κινηματογραφικού event, το χειμερινό έχει χάσει το κοινό του. Τα επίσημα στοιχεία λένε ότι χάθηκε το 41% του κοινού προ πανδημίας. Αν η αγορά θέλει να φέρει αυτό τον κόσμο πίσω, πρέπει να δράσει άμεσα. Και για να μην κρυβομαστε πίσω από το δάχτυλό μας, οι αριθμοί λένε ότι έχουμε τσιμπημένο εισιτήριο σε σχέση με άλλες χώρες τόσο σε πραγματικά στοιχεία, όσο και αναλογικά, κι όσο κι αν αυτό δεν θέλουν να το δεχτούν κάποιοι αιθουσάρχες, οι οποίοι δεν δείχνουν διατεθειμένοι να αφουγκραστούν τα δυσμενή για τον μέσο θεατή οικονομικά δεδομένα και διατηρούν τιμές εισιτηρίων 8.50 ευρώ και άνω, οι θεατές έρχονται για να τους το υπενθυμίσουν.
Για χρόνια ακουγόταν η μόνιμη επωδός «και 1-2 ευρώ να το βάλω, οι ίδιοι άνθρωποι θα έρθουν», έλα όμως που η δράση της γιορτής του σινεμά, αν και τοποθετήθηκε σε μία από τις χειρότερες εμπορικά μέρες της χρονιάς, μας είπε το ακριβώς αντίθετο, ότι υπάρχει, δηλαδή, αρκετός κόσμος που είναι πρόθυμος να έρθει σε χαμηλότερες τιμές και ότι η διαφήμιση βοηθά. Χρειάζονται περισσότερες ανάλογες δράσεις, όχι μεμονωμένες, αλλά συντονισμένες και ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ από την αγορά και με επένδυση στη διαφημιστική τους προώθηση, ώστε να γίνει και πάλι συνήθεια η επίσκεψη στην κλειστή αίθουσα. Όχι για να έρθει η πιτσιρικαρία πίσω, αυτή στηρίζει κατά περίπτωση, όπως αποδεικνύουν και οι επιδόσεις ταινιών που απευθύνονται άμεσα σ’αυτούς, αλλά για να επιστρέψει ο 35+ θεατής που χάθηκε, επειδή έμαθε στο μεταξύ να βλέπει σινεμά σε κλειστό χώρο από τον καναπέ του και αρνείται να πληρώσει 8.50 ευρώ για να δει μόλις μια ταινία, όταν στο σπίτι με την ίδια και χαμηλότερη τιμή έχει πρόσβαση σε εκατοντάδες τις οποίες, για να το πούμε ωμά, μπορεί να τις δει σε καλύτερη ποιότητα και συνθήκες από εκείνες που θα τις έβλεπε σε μερικές από τις αίθουσες μας. Όχι, δεν στήνουμε στρατόπεδα, δεν είμαστε εμείς κι εσείς, ως εργαζόμενοι στο σινεμά αλλά και για το σινεμά, ανησυχούμε πολύ και θέλουμε να δούμε και πάλι τον κόσμο στις αίθουσες και κάνουμε έκκληση για συλλογικές δράσεις και «γενναίες» αποφάσεις, ώστε να πάρει τα πάνω της η χειμερινή αίθουσα – events σαν αυτό της Γιορτής του Σινεμά πχ. ίσως να έπρεπε να επαναλαμβάνoνται μέσα στον χειμώνα, ώστε να καλλιεργηθεί εκ νέου μιας μορφής συνήθεια.
Κι από την πλευρά της διανομής, βλέπουμε τον προγραμματισμό των επόμενων εβδομάδων και τρίβουμε τα μάτια μας. Δεν είναι περισσότερες ταινίες η λύση, αλλά συνετος προγραμματισμός, με ταινίες με δυναμική η οποία θα ενισχυθεί με πολλή και στοχευμένη δουλειά, ώστε να γίνει κατανοητό στον κόσμο για ποιον λόγο να αφήσει το σπίτι του και να δώσει το διόλου ευκαταφρόνητο πια ποσό του εισιτηρίου, συν τα έξοδα του κυλικείου, από τα οποία ζει σε μεγάλο βαθμό η αίθουσα, ώστε να δει αυτή τη συγκεκριμένη ταινία. Καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν οι προθεσμίες του MEDIA και ότι είναι ελκυστικό το άτυπο πριμ «κινηματογραφικής προβολής» που δίνει η συνδρομητική για ταινίες που παίχτηκαν στις αίθουσες, αν, όμως, κλείσουν αυτές, μετά που θα παίζετε τις ταινίες σας; Για να μην ξεφεύγουμε, όμως, θα επαναλάβουμε για ακόμα μια φορά ότι η χειμερινή αίθουσα δεν είναι πια event από μόνη της, όπως η επίσκεψη στο θερινό, και για να αλλάξει αυτό θέλει δουλειά πολλή.
Όσον αφορά το top-10 της εβδομάδας, η ταινία του Σπίλμπεργκ κινήθηκε (αναμενόμενα) μέτρια, έχει, όμως, ζωή μπροστά της μέχρι τα Όσκαρ. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα ιδιάζον, προσωπικό project του καλλιτέχνη, δεν μπορεί να περιμένουμε από αυτό να κάνει εισιτήρια ταινίας event λόγω ονόματος- θυμάστε πχ. πόσα είχε κάνει η «Σιωπή» του Σκορσέζε;- και θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι απευθύνεται κατά κύριο λόγο στο ηλικιακό κοινό που «ξεσυνήθισε» την χειμερινή αίθουσα. Οι πολλές οθόνες που άνοιξε, κάνουν τα 7.833 να φαντάζουν λίγα, σίγουρα δεν είναι αρκετά, δεν πρόκειται, όμως, και για παταγώδη αποτυχία, όπως στην περίπτωση του «Bones and All».
Το κανιβαλιστικό περιεχόμενο της ταινίας έτσι κι αλλιώς αποκλείει μια πολύ μεγάλη μερίδα του κοινού – όπως και να το κάνουμε, διαβάζεις για δυο ερωτευμένους κανίβαλους και περιμένεις ένα αποκρουστικό θέαμα, χώρια που ο κανιβαλισμός στη συνείδηση του περισσότερου κόσμου δεν είναι σέξι, όπως ας πούμε ο βαμπιρισμός. Επίσης η ταινία είχε για μπροστάρη τον Τιμοτέ Σαλαμέ, ο οποίος μάλλον είναι περίπτωση…Τίλντα Σουίντον. Αν κάποιος μετά από 100 χρόνια είχε πρόσβαση μόνο στο υλικό που αναρτάται στα social, θα πίστευε ότι ο Σαλαμέ είναι ο μεγαλύτερος σταρ των καιρών μας που ο κόσμος δεν έβλεπε την ώρα να δει στο πανί. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η δημοφιλία δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε εισιτήρια – θα στοιχηματίζαμε ότι η πλειονότητα όσων πλήρωσαν για να δουν το «Dune» στην αίθουσα, δεν το έκαναν επειδή έπαιζε ο Σαλαμέ.
Εξετάζοντας τι έκαναν άλλοι «ενήλικοι» τίτλοι, ο «Κορσές» κινείται συμπαθητικά με 4.928 σύνολο σε 10 μέρες. Η σορεντινική «Aπέραντη Αγάπη» κλείνει σιγά σιγά την βραχύβια πορεία της με 4.280 σύνολο, φτάνοντας όμως κοντά στο να τετραπλασιάσει το άνοιγμά της, κάτι μας λέει αυτό. Ο «Άγνωστος» πέρασε τα 7.000 εισιτήρια. Με δεδομένη τη διαθεσιμότητα του στο σπίτι, το μη αναγνωρίσιμο καστ και τις «σφιχτές» κριτικές, πλην φωτεινών εξαιρέσεων όπως η δική μας, το λες και μίνι sleeper hit.Η «Απόφαση Φυγής» έχει φτάσει τα 14.171 και είναι, αναμφίβολα, ένα από τα σουξέ του arthouse κυκλώματος για φέτος τον χειμώνα. Τέλος, το «Μενού», πού πιάνει το γκρουπ 25-34, αλλά έχει και crossover appeal, βρίσκεται ήδη στα 31.978 εισιτήρια σε 10 μέρες και, με τον ανταγωνισμό που (δεν θα) έχει, κάλλιστα θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και κοντά στην πενηντάρα.
Αυτά προς το παρόν, κατά τα λοιπά, και χωρίς να θέλουμε να γίνουμε μάντεις κακών, την ερχόμενη εβδομάδα παρά την πληθώρα νέων τίτλων και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, πάλι θα κλαίμε τον μακαρίτη.
1. «Παράξενος κόσμος», 9.749 εισιτήρια, 100 oθόνες
2. «Black Panther: Wakanda Forever», 9.177 εισιτήρια, 67 οθόνες (Σύνολο, 110.596)
3. «Το μενού», 8.266 εισιτήρια, 69 οθόνες (Σύνολο, 31.978)
4. «The Fabelmans», 7.833 εισιτήρια, 81 οθόνες
5. «Βones and All», 2.832 εισιτήρια, 61 οθόνες
6. «Μinions 2», 2.487 εισιτήρια, 41 οθόνες (Σύνολο, 332.731)
7. «Η πριγκίπισσα Αλάνι», 1.868 εισιτήρια, 37 οθόνες (Σύνολο, 14.691)
8. «Tad: Η σμαραγδένια πλάκα», 1.615 εισιτήρια, 35 οθόνες (Σύνολο, 40.427)
9. «Κορσές», 1.183 εισιτήρια, 14 οθόνες (Σύνολο, 4.928)
10. «Το φως του διαβόλου», 1.077 εισιτήρια, 8 οθόνες (Σύνολο, 61.466)
