Με το έργο του Τζόνσον ανανεώθηκε η συζήτηση περί της κάποιας μορφής συνύπαρξης προβολών και στην αίθουσα και στην πλατφόρμα. Το πείραμα, κατά την ταπεινή γνώμη του γράφοντος, είναι μια παράξενη, ολίγον μπασταρδεμένη κατάσταση, καθώς δεν είναι εύκολο για το Netflix επί παραδείγματι να επιτρέψει μια «υγιή» κινηματογραφική προβολή που θα κοστίσει σε θεάσεις αλλά και, κυριότερα, στην αλλαγή κουλτούρας που πρεσβεύει μια πλατφόρμα.
Το «Glass Onion» πάντως είχε μια υγιέστατη προβολή κατορθώνοντας 82.1 εκατομμύρια ώρες στις τρεις πρώτες μέρες προβολής του στο Netflix, νούμερο αρκετό για να το φέρει στην 6η θέση στην σύντομη (καταγεγραμμένη) ιστορία του διαύλου. Μπροστά του παραμένει η βασίλισσα Μπούλοκ με το «Unforgivable» (85.85 εκ. ώρες), το «Gray Man» στην 4η θέση (88.55 εκ. ώρες), το «Adam Project» (92.43 εκ. ώρες) στην 3η, το «Μην Κοιτάτε Πάνω» δεύτερο με 111.03 εκ. ώρες και μακράν πρώτο, κι όμως, το «Red Notice» που πέτυχε οικουμενική επιτυχία με 148.72 εκ. ώρες.
Το «Glass Onion» επίσης έγινε η πρώτη ταινία του Netflix που παίχτηκε και στις τρεις μείζονες αλυσίδες αιθουσών (AMC, Cinemark και Regal Cinemas) με επίδοση που υπολογίζεται στο, εξαίρετο, νούμερο των 13 εκατομμυρίων σε κάτω από 700 αίθουσες για μόλις μια εβδομάδα. Κάποιος μπορεί μόνο να υποθέσει πόσο ζεστό χρήμα έμεινε αδιάθετο έτσι, προκειμένου να ενισχυθεί η κουλτούρα των εικονιδίων – που βέβαια με τη σειρά της ζεστό χρήμα υπόσχεται αλλά με πολύ διαφορετική έννοια και άλλους αποδέκτες. Όπως άλλωστε έχει διασαφηνίσει ο Τεντ Σαράντος του Netflix, «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τελικά κάνουμε τις ταινίες μας για τα μέλη μας και θέλουμε να ιδωθούν στο Netflix. Οι πιο πολλοί άνθρωποι βλέπουν ταινίες στο σπίτι».
