Φως στο τούνελ: Συνεχίζονται σήμερα οι διαπραγματεύσεις των Ηθοποιών με αέρα επίλυσης των διαφορών

20 μέρες πριν οι διαφορές, έλεγαν οι Παραγωγοί, ήταν χαώδεις. Ο Νοέμβριος όμως φαίνεται να ξεκινά με πρόθεση να λήξει η απεργία προτού γίνει καταστροφική για το 2024.
Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφο καμάρι, ότι όταν φτάνει ένας εργαζόμενος να απεργήσει έχει δίκιο. Όχι έτσι παραδοσιακά γιατί «δίκιο είναι το δίκιο του εργάτη», αλλά γιατί είναι δύσκολο να φτάσεις στο σημείο να πεινάσεις ως κλάδος έτσι από χόμπι. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι απεργοί στο στέλος παίρνουν αυτό που δικαιούνται. (Άλλωστε αυτό που δικαιούνται εξελίσσεται μέσα στον χρόνο). Σημαίνει όμως ότι κατά βάση όταν λήγει μια απεργία υπάρχει νικητής απεργός και ηττημένος εργοδότης.
Ή μήπως όχι;
Πριν από 20 μέρες οι Παραγωγοί έσκουζαν ότι οι διαφορές είναι χαώδεις και οι διαπραγματεύσεις κοντεύουν να έρθουν σε ρήξη. Σήμερα (χθες), στην 110η ημέρα της απεργίας, οι δύο πλευρές φαίνονται πιο κοντά από κάθε άλλη φορά σε λύση. Τι συνέβη; Η πίεση των a-listers που πέφτουν τα καράβια τους έξω και αποτελούν παράγοντα του παιχνιδιού; Τα φίδια που ζώνουν τους Παραγωγούς γιατί το πρόγραμμα του 2024 κινδυνεύει να πάθει δεύτερο Covid κι εκεί δεν θα φταίει πια κανένας «κακός ιός»; Οι Ηθοποιοί που υποχωρούν;
Θα μάθουμε. Αλλά είναι εν μέρει θέμα κοινής λογικής ότι οι Παραγωγοί ξέρουν, όπως κάθε μεγαλοεργοδότης ξέρει, ότι λίγοι βγάζουν πάρα πολλά σε βάρος πάρα πολλών. Ξέρουν ότι έχουν «άδικο» στην διαπραγμάτευση. Την τρενάρουν εκ του ασφαλούς για να δούν πόσο διατεθειμένοι για θυσία είναι οι εργαζόμενοί τους. Κι αν ο κόμπος δείχνει να φτάνει στο χτένι, όπως είναι η περίπτωση εδώ, κάνουν λίγα βήματα πίσω, ίσα να μουτζουρωθεί το πάρα στο πάρα πολλά, και το αμάξι ξεκολλάει από τη λάσπη.
Εδώ φαίνεται να είμαστε, σήμερα Τετάρτη, με τις φήμες να ισχυρίζονται ότι «σιδερώνονται» οι διαφορές περί Τεχνητής Νοημοσύνης (χθες συζήτησαν αποκλειστικά αυτό) και εκκρεμεί το ζήτημα του μεριδίου από το streaming. Παρότι προχθές οι δύο πλευρές είχαν απόσταση στην εκτίμηση της έκβασης (επιφυλακτικοί Ηθοποιοί, αισιόδοξοι Παραγωγοί – τι σας λέμε;), από χθες διαπιστώνεται μια αισιοδοξία.
Κι έτσι πάντως ο στρατηγικός διαπραγματευτής των Ηθοποιών, Ντάνκαν Κράμπτρι-Άιρλαντ, εμφαίνει στο γεγονός ότι το Σωματείο πρέπει να επιμείνει έως ότου να ικανοποιηθεί. «Παρότι δήλωσα πώς είμαι μετρημένα αισιόδοξος, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξακολουθήσουμε να πιέζουμε. Και πρέπει να το κάνουμε διότι υπάρχουν σκέλη της συμφωνίας που δεν ικανοποιούνται και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Για παράδειγμα η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι ακόμα σωστή. Η συμφωνία δεν μπορεί να μην περιέχει δίκαιη συμφωνία επί αυτής.»
Να υπενθυμίσουμε ότι η συμφωνία που τελικά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (αργά ή γρήγορα εννοώντας) θα επέλθει θα είναι διάρκειας τριών χρόνων. Και με τους ρυθμούς που βαίνουν τα πράγματα εκεί έξω, ίσως και τότε να υπάρξουν νέα ζητήματα που θα δημιουργήσουν απεργιακές κινητοποιήσεις.












