O Tζον Κάρνει μπήκε στην κινηματογραφική ζωή μας με το «Once» κι από τότε δεν έφυγε ποτέ. Στη σύντομη συνάντηση ενός μουσικού του δρόμου και μιας πλανόδιας ανθοπώλισσας που θα (επι)κοινωνήσουν τα συναισθήματά τους μέσα από τη μουσική και τα τραγούδια τους, αναγνωρίσαμε μια μπαλάντα σαν εκείνες που βρυχάται ο πρωταγωνιστής Γκλεν Χάνζαρντ στην (εκλεκτή) τραγουδοποιητική πορεία του, τρυφερή μα και θρηνητική για εκείνο που «κάποτε» θα μπορούσε να έχει συμβεί, μα στο τέλος έμεινε ένα τραγούδι για να κρατήσει ζωντανό στο διηνεκές το ανεκπλήρωτό του – εν προκειμένω, το «Falling Slowly» που κέρδισε και το σχετικό Όσκαρ εκείνης της χρονιάς.
Το «Being There» έχει τις στιγμές του, το «Sing Street» άνθρωπος που αγαπά την post-punk και το new wave των ‘80s δεν έχει υπάρξει που να μην το ερωτεύτηκε – κι αν υπάρχει είναι Πινόκιο και Μινχάουζεν μαζι. Το μοτίβο που διατρέχει τη φιλμογραφία του Κάρνεϊ είναι η μουσική που ενώνει τους ανθρώπους, η μουσική ως πραγματική και μεταφορική επανάσταση, ως σταυροδρόμι των ψυχών και των συναισθημάτων. Στη νέα του ταινία μια μάνα κι ένας γιος έρχονται κοντά μέσω της μουσικής, αναζητούν την αρμονία στη μεταξύ τους σχέση μέσα από το πάντρεμα διαφορετικών μουσικών δρόμων, όπως φαίνεται στο τρέιλερ.
Οι κριτικές από το Σάντανς ήταν θετικότατες, εμείς είμαστε σκασμένοι που δεν θα το δούμε σε αίθουσα, μα τουλάχιστον δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ – στις 29 Σεπτεμβρίου κάνει πρεμιέρα στο Apple TV+.
