Ανακαλώντας τα παιδικά της χρόνια στο Λονδίνο, το μόνο που θυμάται με στεναχώρια η Εμίλια Κλαρκ είναι πως δεν μπορούσε να επισκεφθεί το κομιξάδικο της γειτονιάς, γιατί πολύ απλά «δεν επιτρεπόταν σε κορίτσια»(!). Έτσι πέρασε τα χρόνια της εφηβείας διαβάζοντας κόμιξ που σχεδίαζε ο αδερφός της, πολύ «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» ή βλέποντας ταινίες με υπερήρωες πριν την απόβαση της μαμάς Marvel στο σινεμά.
Κι όταν στα 22 της επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Comic-Con ως μέλος του καστ του «Game of Thrones» εντυπωσιάστηκε όχι από το μέγεθος της διοργάνωσης, αλλά από την απουσία γυναικών. ΚΙ όταν το #metoo απέκτησε διαστάσεις, τότε μέσα της κάτι σκίρτησε.
Χρόνια μετά, έχοντας ανόθευτη αγάπη στις «σκιτσαρισμένες» ιστορίες, προσέλαβε μια ομάδα γυναικών και ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε μια δική της ιδέα. Έτσι γεννήθηκε η «M.O.M.: Mother of Madness» (Μητέρα της Τρέλας).
Μην πάει ο νους σας, όμως, σε κάτι «έξω από τα εδώ». Το κόμικ που έγραψε η Κλαρκ με την Μαργκερίτα Μπένετ και σχεδίασε η Λέιλα Λάιζ αφορά μια μητέρα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της, μια πραγματική ηρωίδα, που στα 30 της αναλαμβάνει την ανατροφή ενός νέου ανθρώπου. Ποια είναι όμως η υπερδύναμή της; Στις δύσκολες μέρες, εκεί όπου το σώμα αλλάζει και η περίοδος δημιουργεί πόνους, η Μάγια αποκτά δυνάμεις, μπορεί να γίνει αόρατη, μπορεί ακόμα και να γίνει μια άλλη Spider-woman από τις τρίχες της μασχάλης της.
Ομολογουμένως, ενδιαφέρουσα ανάγνωση σε μια χρονική περίοδο που το έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ και οφείλει να ακούσει, να αφουγκραστεί κάθε γυναίκα εκεί έξω. Και το λέει ξεκάθαρα η ίδια η Κλαρκ, για το πως έφτασε μέχρι εδώ: «Έκανα την έρευνά μου, και ανακάλυψα πως μονάχα το 16% των δημιουργών κόμικς είναι γυναίκες, σύμφωνα με μία έρευνα του 2016, και μονάχα το 30% των ιστοριών έχουν ηρωίδα τους μια γυναίκα. Παράλληλα περίπου η μισή ομάδα αγοραστών κόμικς είναι γυναίκες».
Για την ώρα η σειρά κόμικς «M.O.M.: Mother of Madness» θα αποτελείται από τρία μέρη και η Κλαρκ δεν σκέφτεται καθόλου την κινηματογραφική της μεταφορά.
Go, girl!
