Καλά είμαστε, προχωράμε. Καλά; Η αλήθεια είναι, τώρα που είδαμε και τον τελευταίο Ιντιάνα Τζόουνς, ότι η επιφύλαξη είναι βεβαιότητα. Διότι ο Τζέιμς Μάνγκολντ, χωρίς επ' ουδενί να είναι ένας κακός ή μέτριος δημιουργός, εξίσου ασφαλώς ξέρεις ότι δεν είναι ο μεγάλος που χρειάζεσαι για υπογραφή έργου πνοής. Και biopic για τον Ντίλαν οφείλεται να διακατέχεται από την μακρά αυτή πνοή. Ο Μάνγκολντ είναι ένας director που λέγαμε παλιά, ένας άνθρωπος που θα βγάλει ευπρόσωπο αποτέλεσμα και…τελειώσαμε. Έχει κάνει δυο-τρεις καλές-καλές ταινίες, η μία αρέσει πολύ και στον Ντίλαν («Copland»), αλλά τώρα πια ξέρουμε ότι θα βγούμε από την αίθουσα με ένα «αυτό ήταν;» στο χείλη. Ευελπιστείς πάντα στην ανατροπή, ποντάρεις και στον ίδιο τον Ντίλαν. Και περιμένεις.
Ο Ντίλαν λοιπόν, παραδόξως για τον χαρακτήρα του, φαίνεται να συνυπογράφει το σχέδιο και να εμπλέκεται σημειώνοντας κιόλας το σενάριο. «Πέρασα αρκετές, υπέροχες, γοητευτικές μέρες συντροφιά του», λέει ο Μάνγκολντ. «Ένας με έναν και μιλούσαμε. Έχω ένα σενάριο με σημειώσεις του. Λατρεύει τις ταινίες, Την πρώτη φορά που κάτσαμε μαζί μου είπε 'Αγαπώ το Copland'», συμπληρώνει ο σκηνοθέτης.
Η ταινία περιγράφεται (από τον Μάνγκολντ) ως σχεδόν Ολτμαν-ική, ένα ensemble έργο, μωσαϊκό καλλιτεχνών όπως οι Γούντι Γκάτθρι, Τζόαν Μπαέζ, Τζόνι Κας και Πιτ Σίγκερ. Η ταινία είναι παραγωγή της Searchlight με φήμες να την ακολουθούν ότι θα πάει στο HULU. Τα γυρίσματα ξεκινούν τον Αύγουστο στο Μοντρεάλ και τη Νέα Υόρκη, μη υπολογίζοντας τις τρέχουσες απεργίες που μπορεί να το φρενάρουν.
Στο καστ θα βρούμε ως γνωστόν τον Τιμοτέ Σαλαμέ στον ρόλο του Ντίλαν (μια καλή επιλογή τρέμω που γράφω) και τους Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Έλ Φάνινγκ, Μπόιντ Χόλμπρουκ και Μόνικα Μπαρμπάρο. Τζιζ κάνει η όλη υπόθεση, σταυρώνουμε δάχτυλα και περιμένουμε.
Ορίστε και το ακρογωνιαίο άσμα, που εμπεριέχει και τον τίτλο της ταινίας.
