Ο Χρυσός Φοίνικας του Φεστιβάλ Καννών, ο δεύτερος σε μια πενταετία για τον μοναδικό Σουηδό με την προβοκατόρικη κοινωνιολογική ματιά, είναι μια σάτιρα απανωτών ευτράπελων με ξεγυρισμένες δόσεις ανίερου χιούμορ, για ένα ζευγάρι ινφλουένσερ που μαζί με ένα τσούρμο δισεκατομμυριούχων ναυαγούν σε ερημονήσι.
Λίγους μήνες πριν την πολυαναμενόμενη επιστροφή στην Πανδώρα με το σίκουελ «Avatar: The Way of the Water», το τεχνολογικό θαύμα του 2009 – και πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών – κυκλοφορεί σε remaster έκδοση (και σε 4K σε επιλεγμένους κινηματογράφους) για να θυμίσει The Way of… Cameron!
Συμβατική κι αναίμακτη απόπειρα αναβίωσης της επικής περιπέτειας που μοιάζει να γνωρίζει αποθέωση περισσότερο για εξωκινηματογραφικούς λόγους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, παρά για τις κινηματογραφικές αρετές του.
Ουδεμία σχέση σε ποιότητα, σασπένς και τρομάρες με την ομώνυμη ταινία της Καρίν Κουσάμα. Ετούτη εδώ η «Πρόσκληση» επιχειρεί μια παιδιάστικη κι απλουστευτική ρεβιζιονιστική προσέγγιση του βαμπιρικού μύθου και καταλήγει να μην πληρoί ούτε τα στοιχειώδη για όποιον νεαρό θαμώνα των multiplex έχει δει τουλάχιστον πέντε mainstream ταινίες τρόμου στη ζωή του.
Αν κάθε μήνα έβγαιναν στις αίθουσες 2-3 crowdpleasers σαν αυτό, θα ήμασταν κάτι παραπάνω από ευχαριστημένοι. Χωρίς να προδίδει τη συνταγή και το πνεύμα του whodunit ή να νιώθει ότι είναι «μεγαλύτερος» από αυτό -εσένα κοιτάζουμε, Κένεθ Μπράνα- ο Τομ Τζορτζ υπογράφει ένα άκρως διασκεδαστικό δειγμα του είδους, ικανό να τέρψει τους παραδοσιακούς φαν, αλλά και να προσελκύσει νέους.
