Η Δικαιοσύνη απεφάνθη στην μιντιακά πολύκροτη υπόθεση του τελευταίου διαστήματος. Βρήκε τον Τζόνι Ντεπ αθώο επί των ισχυρισμών της Άμπερ Χερντ και έκρινε ότι η τελευταία τον συκοφάντησε με δόλο στο άρθρο της στην Washington Post, που ίσως με την σειρά της θα έπρεπε να ελέγξει καλύτερα και την άλλη πλευρά.
Η αγωγή του Ντεπ ζητούσε 50 εκατομμύρια αποζημίωση, ενώ πρέπει να θυμίσουμε ότι η Χερντ είχε απαντήσει με ανταγωγή 100 εκατομμυρίων στην κίνηση του πρώην συζύγου της. Το δικαστήριο επιδίκασε 15 εκατομύρια υπέρ του Ντεπ, τα 10 ως αποζημίωση και τα 5 ως κυρωτική αποζημίωση εναντίον της Χερντ. Το δεύτερο πόσο μετεβλήθη άμεσα σε 350.000 δολάρια, το μέγιστο ποσό που επιτρέπει η πολιτεία της Βιρτζίνια.
Οι ένορκοι στάθηκαν στο πλευρό της Χερντ σε μια περίπτωση, αυτήν της δικής της συκοφάντησης από τον δικηγόρο του Ντεπ, Άνταμ Γουόλντμαν. Το δικαστήριο της επιδίκασε 2 εκατομμύρια δολάρια. και μηδενικές κυρωτικές αποζημιώσεις.
Ο Τζόνι Ντεπ δεν ήταν παρών στην αίθουσα, είναι σε περιοδεία με τον Τζεφ Μπεκ στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ η Χερντ δέχθηκε την απόφαση με τα μάτια χαμηλωμένα. Οι δηλώσεις των δύο, ωστόσο, είναι ενδεικτικές.
Ο Ντεπ μίλησε για «ψευδείς, πολύ σοβαρές και αξιόποινες κατηγορίες» εναντίον του που άλλαξαν ακαριαία τη ζωή του, τη ζωή των παιδιών του, αλλά επηρέασαν και αυτούς που επί πολλά χρόνια τον υποστήριζαν. «Έξι χρόνια μετά το δικαστήριο μου έδωσε πίσω τη ζωή μου». Σε εδάφιο της δήλωσής του στη συνέχεια αναφέρει το εξόχως σημαντικό: «Ελπίζω ότι η προσπάθειά μου για την απόδειξη της αλήθειας θα βοηθήσει άλλους, άνδρες ή γυναίκες, που έχουν βρεθεί στην δική μου θέση, να μην παραιτηθούν. Ελπίζω ότι θα επανέλθουμε ως κοινωνία στο ότι είμαστε αθώοι μέχρι να αποδειχθούμε ένοχοι, τόσο στα δικαστήρια όσο και στα Μέσα. […] Η αλήθεια δεν πεθαίνει ποτέ».
Η Άμπερ Χερντ με τη σειρά της, αφού δήλωσε αρχικά ότι «η απογοήτευσή μου είναι πέρα από λέξεις», είπε: «Είμαι συντετριμμένη που ένα βουνό στοιχείων και πάλι δεν ήταν επαρκές για να αντισταθεί στην δυσανάλογη δύναμη και επιρροή του πρώην συζύγου μου. Είμαι ακόμα πιο απογοητευμένη για το τι συνεπάγεται η ετυμηγορία αυτή για τις άλλες γυναίκες. Είναι πισωγύρισμα και ως προς την δυνατότητα μιας γυναίκας να διαδηλώσει τα παθήματά της, σε μια εποχή διαπόμπευσης και ταπείνωσης. Μας επιστρέφει σε μια εποχή που η βία κατά των γυναικών δεν εκλαμβάνεται σοβαρά. Πιστεύω ότι οι δικηγόροι του Τζόνι κατάφεραν να κάνουν το δικαστήριο να προσπεράσει το ζήτημα-κλειδί της Ελευθερίας του Λόγου και να αγνοήσουν στοιχεία που μας κέρδισαν τη δίκη στη Μεγάλη Βρετανία. Λυπάμαι που έχασα την δίκη, αλλά λυπάμαι περισσότερο που έχασα το δικαίωμά μου ως Αμερικανίδα να μιλώ ελεύθερα και ανοικτά».
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το δικαστήριο απεφάνθη ότι δεν μπορεί κανείς να μιλά ελεύθερα και ανοιχτά συκοφαντώντας. Κάνει μια διαφορά.
Η στιγμή της απόφασης του δικαστηρίου (και ας περιμένουμε την ταινία ή την σειρά τώρα…) :
