Τον είδαμε (και τον είδατε) φέτος στο «Vortex» του Γκασπάρ Νοέ, που προβλήθηκε στις 27ες Νύχτες Πρεμιέρας. Όμως κακά τα ψέμματα, ο Ντάριο από αλλού αντλεί την φήμη του, αλλιώς μάθαμε, και δεν ξεχνάμε ποτέ, την γοητεία του. Ο maestro των gialli, επιστρέφει λοιπόν, στα 81 του, με τα «Μαύρα Γυαλιά», 9 χρόνια μετά τον τρισδιάστατο «Δράκουλα» του 2012, που απέσπασε μερικές από τις σφαγιαστικότερες κριτικές της καριέρας του. Με αυτή την πρώτη φωτογραφία. Όταν ξέρεις να φωτογραφίζεις, όταν βλέπεις σινεμά σε κάθε σου σκηνοθετική χειρονομία, ούτε το ψηφιακό δεν μπορεί να σε εγκλωβίσει.
Το «έχει» όμως πια ο Ντάριο Αρτζέντο, έχουμε στ' αλήθεια κάτι να περιμένουμε; Αν πρέπει καλά και σώνει να απαντά κανείς ρεαλιστικά (κυνικά ίσως), όχι. Είναι όντως πολλά τα χρόνια που είδαμε κάτι αντάξιό του (οι εισαγωγές του στο Masters of Horror ίσως;). Η εποχή ίσως, η έμπνευση, μια λογική επιμονής σε περπατημένα μονοπάτια; Ποιος ξέρει.
Όμως είναι και θεατές που το βλέπουν αλλιώς. Όχι στην θηρία του αριστουργήματος, αλλά στην αναζήτηση της έκλαμψης της σκηνής. Στο πολυγραμμένο «κλείσιμο του ματιού», εκεί που θα αστράψει η ιδιοφυΐα που μάρκαρε τα καλύτερά μας κινηματογραφικά χρόνια. Ως εκ τούτου, βεβαίως «Dark Glasses».
Τα γυρίσματα του οποίου ολοκληρώθηκαν στην Ρώμη το καλοκαίρι και η ιστορία του περιγράφει – τι άλλο; – έναν serial killer που κυνηγά πόρνες και ιδίως την Ντιάνα. Την οποία ενώ καταδιώκει της προξενεί ένα δυστύχημα που την τυφλώνει και θανατώνει την οικογένεια του 10χρονου Τσιν. «Αυτή είναι ενήλικη και τυφλή, ο μικρός πολύ μικρός να τα καταφέρει μόνος του. Κι επιπρόσθετα, η μηχανή του έργου είναι η αντιπαράθεση των πολιτισμών σε αυτήν και τον μικρό Κινέζο. Ήθελα να εξερευνήσω την κινεζική κοινότητα στη Ρώμη, μια πραγματική Chinatown», λέει ο Αρτζέντο. Μια χαρά είμαστε εμείς, serial killer υπάρχει, εκδίκηση μαγειρεύεται, όλα στη θέση τους.
Αναμένεται μέσα στο 2022 και συμπρωταγωνιστούν δίπλα στην Ιλένια Παστορέλι, ο Άντρεα Ζανγκ και η Έιζια Αρτζέντο.
