Από το οριακό «Climax» του Νοέ, μέχρι τον ήδη ανθολογημένο χορό του Χέμσγουορθ στο «Bad Times At El Royale» και φυσικά την «Suspiria» του Γκουαντανίνο, ένα κεραυνοβόλημα από όχι λιγότερες από 70 ακόμα ταινίες της χρονιάς που πέρασε και περιείχαν χορό στα πλάνα τους. Για έμπνευση, για ερωτισμό, για πλοκή, αποχαιρετισμό, ξεφάντωμα, συναυλία, τελετουργία ή και προεόρτιο μιας ατυχούς σχέσης.
Θα θέλαμε λίγο καλύτερο soundtrack στο σινεφιλικό κλιπάκι, αλλά, ως γνωστόν, δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
