Όταν ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ γύριζε το «Crash» στα μέσα της δεκαετίας του '90 ήξερε πως θα προκαλέσει, με βάση το υλικό που είχε, το βιβλίο δηλαδή του Τζέημς Μπάλαρντ. Δεν ήταν φυσικά η πρώτη φορά που έμπαινε στη διαδικασία της πρόκλησης καθώς τα είδη που υπηρέτησε, ο τρόμος και η φαντασία, την εμπεριέχουν συχνά. Το 1996 όμως καταπιάστηκε με ένα βιβλίο που είχε φανατικό κοινό και και με ένα καυτό θέμα που πλέον το βλέπαμε όλο και περισσότερο στις ζωές μας: την επίδραση δηλαδή της τεχνολογίας και της μηχανής εν γένει στον άνθρωπο.
Το «Crash» σήμερα θεωρείται από πολλούς η κορωνίδα μιας σπουδαίας φιλμογραφίας, ένα παράξενο ερωτικό διαμάντι που συχνά τιμάται από διάφορα κριτικά κείμενα σε όλο τον κόσμο. Το παρακάτω video essay, που έγινε για λογαριασμό του rogerebert.com, το site του Ebert που εξακολουθεί να διαχειρίζεται μια ομάδα ικανών κριτικών, μετά τον θάνατό του, εξερευνά θέματα που απασχόλησαν τον Κρόνενμπεργκ στο σύνολο της καριέρας του, καταλήγοντας στο «Crash». Το «δυνατότερο και πιο δοτικό κεφάλαιο στην καριέρα του», όπως το αποκαλεί.
