Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, ο Σκορσέζε, ο Κόπολα, ο Ταραντίνο και διάφοροι σκηνοθέτες που κατά καιρούς έχουν αναφερθεί με διόλου κολακευτικά σχόλια για το σινεμά της Marvel, δεν ασχολούνται μέρα νύχτα με αυτό. Συνήθως κάποιος δημοσιογράφος τους ρωτά, επειδή ξέρει ότι θα φέρει περισσότερα hits στο άρθρο του, πολλές κινηματογραφικές ιστοσελίδες και σοσιομιντιακές σελίδες αφιερώνουν την ύλη τους αποκλειστικά σε όσα απασχολούν την κουλτούρα των fan, συνεπώς οι σχετικές δηλώσεις των σκηνοθετώ παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις από τις πραγματικές.
Όπως και να χει, ο Κρις Χέμσγουορθ, από τα πρωτοπαλίκαρα του MCU, δηλώνει ότι βρήκε πάρα πολύ στενάχωρη την είδηση ότι ο Σκορσέζε και ο Ταραντίνο δεν θεωρούν σινεμά αυτό που κάνει η Marvel και ότι εκτιμούν πως η σαρωτική της επέλαση τα περασμένα χρόνια έβλαψε τις υπόλοιπες ταινίες. «Έχασα δύο από τους ήρωες μου, δεν θα συνεργαστώ ποτέ μαζί τους, υποθέτω ότι δεν είναι φαν μου», είπε μισοαστεία. Σε πιο σοβαρό τόνο, ο Χέμσγουορθ πιστεύει ότι, όταν η βιομηχανία είναι τόσο ασταθής, δεν κάνει καλό αυτή η συζήτηση, με δεδομένο ότι οι ταινίες τη Marvel συνδράμουν τη βιωσιμότητα του κλάδου και πρόσθεσε ότι, σε σχέση με την επίδραση της επιτυχίας της Marvel στις υπόλοιπες ταινίες, κανείς δεν μπορεί να έχει την απάντηση.
Σε ερώτηση αν ο ίδιος θα επέστρεφε ως Θορ, ομολόγησε ότι κάθε διετία βρίσκεται να βαριέται τον χαρακτήρα, αλλά τελικά όταν φτάνει στο πλατό, καταλήγει να περνά υπέροχα, καθώς κάθε φορά πρέπει να κάνει και κάτι άλλο, με δεδομένες τις διαφορές από σκηνοθέτη σε σκηνοθέτη. Όσο για τις ανάμεικτες εντυπώσεις που άφησε το «Thor: Love and Thunder»; «Ναι, περνούσαμε υπερβολικά καλά και ίσως το παρακάναμε σαχλό, αλλά όταν βλέπεις τα πράγματα από μέσα, δεν μπορείς να ξέρεις τι αντίκτυπο θα έχει αυτό που κάνεις στον έξω κόσμο και πώς θα αντιδράσει», εξομολογήθηκε.
Προσωπικά, πάντως, συμπαθέστατο το βρήκα το «Love and Thunder», ένιωθα σαν να παρακολουθώ μια αναβίωση του πνεύματος του «Time Bandits» και του «Princess Bride» εντός του MCU. Τουλάχιστον δεν ήταν μια ταινία συνταγής, όπως η πρόσφατη «Κβαντομανία».
